NAPISY.info - Porównaj napisy

movie info: XVID 512x304 25. 0fps 697. 6 MB| /SubEdit b. 4036 (http://subedit. prv. pl)/
/JAK W PIOSENCE. . . /| /"DZIEŃ MOICH NARODZIN". /
/MYŚLEĆ, ŻE "ONA" BYŁA MNĄ. . . /| /PRÓŻNOŚĆ NAD PRÓŻNOŚCIAMI. /

Jest:

/JAK W PIOSENCE... /|/"DZIEŃ MOICH NARODZIN"./
/MYŚLEĆ, ŻE "ONA" BYŁA MNĄ... /|/PRÓŻNOŚĆ NAD PRÓŻNOŚCIAMI./

Było:

/MOJA MATKA I JA. /
/MAITE Z OTWARYMI USTAMI, /| /JAK ZAWSZE /
Kocham cię, kocham cię. . .

Jest:

/MOJA MATKA I JA./
/MAITE Z OTWARYMI USTAMI, /|/JAK ZAWSZE/
Kocham cię, kocham cię...

Było:

Łaskoczesz mnie, | Anselmo. . .

Jest:

Łaskoczesz mnie,|Anselmo...

Było:

Kochany. . . mój kochany. . . | Kocham cię. . .
Kocham cię ponad wszystko| na świecie. . .
Kocham cię. . . całuj mnie. . .
najdroższa. . .

Jest:

Kochany... mój kochany...|Kocham cię...
Kocham cię ponad wszystko|na świecie...
Kocham cię... całuj mnie...
najdroższa...

Było:

Nie mogę oddychać. . .
Duszę się. . .

Jest:

Nie mogę oddychać...
Duszę się...

Było:

O mój Boże. . .
Mój Boże. . .
Tatusiu. . .
Tatusiu. . .

Jest:

O mój Boże...
Mój Boże...
Tatusiu...
Tatusiu...

Było:

Zobacz, co ci przyniosłam. . .
Ale z ciebie żarłok. . .

Jest:

Zobacz, co ci przyniosłam...
Ale z ciebie żarłok...

Było:

Nie wiem. Będziesz musiała jeszcze| poczekać parę lat.
Twoja kolej, Ana. | Chodź.
"Nauczę się sama, pani dorszowo. "

Jest:

Nie wiem. Będziesz musiała jeszcze|poczekać parę lat.
Twoja kolej, Ana.|Chodź.
"Nauczę się sama, pani dorszowo."

Było:

działa. . . "

Jest:

działa..."

Było:

Co będzie, jak ugryzę cię| w szyję?
A co. . . jak cię| pocałuję w szyję?
A jeśli. . . ugryzę cię znowu| tutaj?
A. . . jeśli pocałuję w uszko?

Jest:

Co będzie, jak ugryzę cię|w szyję?
A co... jak cię|pocałuję w szyję?
A jeśli... ugryzę cię znowu|tutaj?
A... jeśli pocałuję w uszko?

Było:

Ana. . . Ana!
Mogę wiedzieć, | o czym ty myślisz?
Czy to prawda, że mama| zawsze nosiła ten krzyżyk?
Oczywiście. | Dała go jej babcia.
Ten krzyżyk | trzyma diabła z daleka.

Jest:

Ana... Ana!
Mogę wiedzieć,|o czym ty myślisz?
Czy to prawda, że mama|zawsze nosiła ten krzyżyk?
Oczywiście.|Dała go jej babcia.
Ten krzyżyk|trzyma diabła z daleka.

Było:

Gotowe!| Gotowe, panienko!

Jest:

Gotowe!|Gotowe, panienko!

Było:

Wreszcie wyglądają porządnie. | Dziękuję, Rosa.

Jest:

Wreszcie wyglądają porządnie.|Dziękuję, Rosa.

Było:

Pierwsza rzecz, jaką zrobisz| po wejściu do pokoju, to pocałujesz ojca.
A potem pomodlisz się| za jego duszę.

Jest:

Pierwsza rzecz, jaką zrobisz|po wejściu do pokoju, to pocałujesz ojca.
A potem pomodlisz się|za jego duszę.

Było:

-Kiedy będzie moja pierwsza komunia?| -Nie teraz!
Spałam sobie, | kiedy usłyszałam głosy.
Kiedy weszłam do pokoju, | zobaczyłam, że tata nie żyje.
-I wtedy pojawiła się mama. | -Mama nie żyje, Ana.

Jest:

- Kiedy będzie moja pierwsza komunia?|- Nie teraz!
Spałam sobie,|kiedy usłyszałam głosy.
Kiedy weszłam do pokoju,|zobaczyłam, że tata nie żyje.
- I wtedy pojawiła się mama.|- Mama nie żyje, Ana.

Było:

Jesteś najstarsza, Irene, | ty pierwsza.

Jest:

Jesteś najstarsza, Irene,|ty pierwsza.

Było:

-Nie chcę. | -Później porozmawiamy.
Teraz ty, Maite. | Podprowadź ją.

Jest:

- Nie chcę.|- Później porozmawiamy.
Teraz ty, Maite.|Podprowadź ją.

Było:

Pewnego razu, gdy matka| sprzątała dom,
wyjęła z szafy| metalowe pudełko

Jest:

Pewnego razu, gdy matka|sprzątała dom,
wyjęła z szafy|metalowe pudełko

Było:

nie powinno tego tu być. "

Jest:

nie powinno tego tu być."

Było:

z ciekawości, | co jest w środku.

Jest:

z ciekawości,|co jest w środku.

Było:

Jedną łyżeczką tego proszku| można zabić słonia. "
I rzekła:| "Dalej, już, wyrzuć to".

Jest:

Jedną łyżeczką tego proszku|można zabić słonia."
I rzekła:|"Dalej, już, wyrzuć to."

Było:

czemu nie posłuchałam matki, | i zatrzymałam pudełko.

Jest:

czemu nie posłuchałam matki,|i zatrzymałam pudełko.

Było:

Pytałam o to sama siebie| setki razy,
ale wszystkie odpowiedzi, | które mi teraz przychodzą do głowy,

Jest:

Pytałam o to sama siebie|setki razy,
ale wszystkie odpowiedzi,|które mi teraz przychodzą do głowy,

Było:

są zbyt proste, | nie satysfakcjonujące.
Jedno, co pamiętam | bardzo wyraźnie,
to że byłam przekonana| o odpowiedzialności ojca
za smutek, | który zatruł ostatnie lata

Jest:

są zbyt proste,|nie satysfakcjonujące.
Jedno, co pamiętam|bardzo wyraźnie,
to że byłam przekonana|o odpowiedzialności ojca
za smutek,|który zatruł ostatnie lata

Było:

spowodował jej chorobę| i śmierć.
Moja matka. . .
W zgodnej opinii ludzi, | którzy dobrze ją znali,
moja matka mogła być| wspaniałą pianistką.

Jest:

spowodował jej chorobę|i śmierć.
Moja matka...
W zgodnej opinii ludzi,|którzy dobrze ją znali,
moja matka mogła być|wspaniałą pianistką.

Było:

wykazywała wielkie| uzdolnienia muzyczne
i wszyscy przepowiadali jej| znakomitą przyszłość.

Jest:

wykazywała wielkie|uzdolnienia muzyczne
i wszyscy przepowiadali jej|znakomitą przyszłość.

Było:

i dawała nawet| publiczne koncerty.
Na jednym z nich| poznała mojego ojca.

Jest:

i dawała nawet|publiczne koncerty.
Na jednym z nich|poznała mojego ojca.

Było:

Myślę, że zawsze tęskniła| do tamtych czasów

Jest:

Myślę, że zawsze tęskniła|do tamtych czasów

Było:

Wybrała więc spokojne| i uporządkowane życie
zamiast stawić czoła| tak wielkiej odpowiedzialności.
Irene, czy nikt cię nie nauczył, | jak należy jeść?
Lepiej trzymać widelec| w ten sposób.

Jest:

Wybrała więc spokojne|i uporządkowane życie
zamiast stawić czoła|tak wielkiej odpowiedzialności.
Irene, czy nikt cię nie nauczył,|jak należy jeść?
Lepiej trzymać widelec|w ten sposób.

Było:

Zastanawiam się, czemu | brakuje wam manier przy stole.
Maite, zamykaj usta, | gdy jesz!

Jest:

Zastanawiam się, czemu|brakuje wam manier przy stole.
Maite, zamykaj usta,|gdy jesz!

Było:

Nie bądź niemądra. | Rodzice nie uczyli was,

Jest:

Nie bądź niemądra.|Rodzice nie uczyli was,

Było:

Tato nie uczył nas, | jak jeść.

Jest:

Tato nie uczył nas,|jak jeść.

Było:

Moja siostra nigdy| nie uczyła was, jak należy jeść?
Moja mama umarła, | zanim się urodziłam.
Kto ci naopowiadał| takich bzdur?

Jest:

Moja siostra nigdy|nie uczyła was, jak należy jeść?
Moja mama umarła,|zanim się urodziłam.
Kto ci naopowiadał|takich bzdur?

Było:

przejmę odpowiedzialność| za wasze wychowanie.
Od tej chwili jesteście| pod moją opieką.

Jest:

przejmę odpowiedzialność|za wasze wychowanie.
Od tej chwili jesteście|pod moją opieką.

Było:

również tu zamieszka| i obie dołożymy starań,
by dać wam to, | czego potrzebujecie.
Może z początku| nie będzie łatwo,

Jest:

również tu zamieszka|i obie dołożymy starań,
by dać wam to,|czego potrzebujecie.
Może z początku|nie będzie łatwo,

Było:

damy sobie radę, | prawda, Maite?

Jest:

damy sobie radę,|prawda, Maite?

Było:

że w domu| jest bałagan.
Od tej chwili| musi panować porządek.
Będzie to wymagało| pewnego wysiłku.
Chcę, byśmy doprowadziły dom do porządku| przed końcem waszych wakacji.

Jest:

że w domu|jest bałagan.
Od tej chwili|musi panować porządek.
Będzie to wymagało|pewnego wysiłku.
Chcę, byśmy doprowadziły dom do porządku|przed końcem waszych wakacji.

Było:

Mężczyźni są tacy sami, | wszyscy.
Przekonasz się o tym, | gdy staniesz się kobietą.

Jest:

Mężczyźni są tacy sami,|wszyscy.
Przekonasz się o tym,|gdy staniesz się kobietą.

Było:

Jest:

Było:

Jesteś moją boginią. . .

Jest:

Jesteś moją boginią...

Było:

Mieszkano Santa Cruz,

Jest:

Mieszkanko Santa Cruz,

Było:

Kobieta, która| mieszkała obok. . .
Chyba pęknę ze śmiechu. . .

Jest:

Kobieta, która|mieszkała obok...
Chyba pęknę ze śmiechu...

Było:

Jest:

Było:

Właśnie. . . | Opowiadała, że któregoś dnia
szła przez plac budowy, | a coś wpadło jej za bluzkę.
Poczuła coś pod ubraniem. | Wiesz, co to było?

Jest:

Właśnie...|Opowiadała, że któregoś dnia
szła przez plac budowy,|a coś wpadło jej za bluzkę.
Poczuła coś pod ubraniem.|Wiesz, co to było?

Było:

Twierdziła, że mysz| była ojcem jej dziecka.

Jest:

Twierdziła, że mysz|była ojcem jej dziecka.

Było:

Jak możesz trzymać| tego zwierzaka!

Jest:

Jak możesz trzymać|tego zwierzaka!

Było:

Jest:

Było:

Maite. . .
Maite, skarbie. . .

Jest:

Maite...
Maite, skarbie...

Było:

Wiesz, kto jest na dole, Ana?| Ten przystojny przyjaciel tatusia.

Jest:

Wiesz, kto jest na dole, Ana?|Ten przystojny przyjaciel tatusia.

Było:

Mam tysiące rzeczy| do załatwienia.

Jest:

Mam tysiące rzeczy|do załatwienia.

Było:

Opiekujcie się babcią. | Zwłaszcza ty, Irene.

Jest:

Opiekujcie się babcią.|Zwłaszcza ty, Irene.

Było:

Jesteś najstarsza, Irene, | i najmądrzejsza.
Gdyby ktoś dzwonił, mówcie, | że wrócę za kilka godzin.

Jest:

Jesteś najstarsza, Irene,|i najmądrzejsza.
Gdyby ktoś dzwonił, mówcie,|że wrócę za kilka godzin.

Było:

Biedactwo, | nikt się tobą nie zajmuje.

Jest:

Biedactwo,|nikt się tobą nie zajmuje.

Było:

Idziesz z nami, | Ana?

Jest:

Idziesz z nami,|Ana?

Było:

Chodź, nie bądź| taka nudna.
Nie jestem nudna. | Ty jesteś nudna.
-Mogę iść z tobą?| -Tak.

Jest:

Chodź, nie bądź|taka nudna.
Nie jestem nudna.|Ty jesteś nudna.
- Mogę iść z tobą?|- Tak.

Było:

-Jest za duży na ciebie. | -Nie szkodzi.

Jest:

- Jest za duży na ciebie.|- Nie szkodzi.

Było:

-Dlaczego?| -Dlatego. . .

Jest:

- Dlaczego?|- Dlatego...

Było:

Co robiłeś do jedenastej| wieczorem?
Proszę, nie zaczynaj znowu, | jestem śmiertelnie zmęczony.

Jest:

Co robiłeś do jedenastej|wieczorem?
Proszę, nie zaczynaj znowu,|jestem śmiertelnie zmęczony.

Było:

Doprawdy!? Nie okłamuj mnie. | Myślisz, że jestem głupia?
Nie zaczynaj znowu. | Wracam do domu, żeby trochę odpocząć.

Jest:

Doprawdy!? Nie okłamuj mnie.|Myślisz, że jestem głupia?
Nie zaczynaj znowu.|Wracam do domu, żeby trochę odpocząć.

Było:

Nie oszukasz mnie, | hipokryto. . .

Jest:

Nie oszukasz mnie,|hipokryto...

Było:

Jest:

Było:

Będę krzyczała, ile zechcę. | Za kogo ty się masz?

Jest:

Będę krzyczała, ile zechcę.|Za kogo ty się masz?

Było:

-Nic. | -Bawimy się.

Jest:

- Nic.|- Bawimy się.

Było:

Idźcie do łazienki| i umyjcie twarze.
Szybko!| I nie róbcie tego więcej.

Jest:

Idźcie do łazienki|i umyjcie twarze.
Szybko!|I nie róbcie tego więcej.

Było:

Następny weekend | spędzimy na wsi.

Jest:

Następny weekend|spędzimy na wsi.

Było:

W willi Nicolas'a Garate'sa. | Wiecie, kto to?
To ten, który| był wtedy w ogrodzie.

Jest:

W willi Nicolas'a Garate'sa.|Wiecie, kto to?
To ten, który|był wtedy w ogrodzie.

Było:

Raz pojechałyśmy z mamą i tatą. | Były tam konie. . .
sosnowy lasek, | i chyba rzeka.

Jest:

Raz pojechałyśmy z mamą i tatą.|Były tam konie...
sosnowy lasek,|i chyba rzeka.

Było:

Będzie nam tam wspaniale, | zobaczycie.
I. . .
druga noga. . .

Jest:

Będzie nam tam wspaniale,|zobaczycie.
I...
druga noga...

Było:

Bądź grzeczna. | No, Maite.

Jest:

Bądź grzeczna.|No, Maite.

Było:

Nicolas był najlepszym przyjacielem| waszego ojca. Wspaniały człowiek.

Jest:

Nicolas był najlepszym przyjacielem|waszego ojca. Wspaniały człowiek.

Było:

Amelia była z tatusiem, | gdy umarł.

Jest:

Amelia była z tatusiem,|gdy umarł.

Było:

Amelia była w łóżku z tatusiem, | gdy umarł.
Ciekawe. | Opowiedz mi o tym.
Amelia była z waszym ojcem. . .

Jest:

Amelia była w łóżku z tatusiem,|gdy umarł.
Ciekawe.|Opowiedz mi o tym.
Amelia była z waszym ojcem...

Było:

Widziałaś. . .

Jest:

Widziałaś...

Było:

Niektóre kłamstwa mogą| wyrządzić wiele krzywdy.
Jesteś jeszcze zbyt młoda, | by zdawać sobie sprawę, | jakie to poważne.

Jest:

Niektóre kłamstwa mogą|wyrządzić wiele krzywdy.
Jesteś jeszcze zbyt młoda,|by zdawać sobie sprawę,|jakie to poważne.

Było:

Jest:

Było:

w dziecięcy raj, | ani niewinność dzieci.

Jest:

w dziecięcy raj,|ani niewinność dzieci.

Było:

Pewnych rzeczy| nie potrafię zapomnieć.
To niewiarygodne, jak. . . mocne| potrafią być wspomnienia.
Jak silne. . .

Jest:

Pewnych rzeczy|nie potrafię zapomnieć.
To niewiarygodne, jak... mocne|potrafią być wspomnienia.
Jak silne...

Było:

Nie wiedziałam wtedy, | że jej choroba jest nieuleczalna,

Jest:

Nie wiedziałam wtedy,|że jej choroba jest nieuleczalna,

Było:

Moje siostry przebywały| z ciocią Pauliną i babcią,

Jest:

Moje siostry przebywały|z ciocią Pauliną i babcią,

Było:

Tak, panie doktorze, | tu Rosa.

Jest:

Tak, panie doktorze,|tu Rosa.

Było:

Nie wiem, co robić. | Tak, o dziewiątej.

Jest:

Nie wiem, co robić.|Tak, o dziewiątej.

Było:

Spokojnie. | Zaraz dostanie pani zastrzyk.
-Rosa!| -Przestanie boleć.
No już, proszę. . .

Jest:

Spokojnie.|Zaraz dostanie pani zastrzyk.
- Rosa!|- Przestanie boleć.
No już, proszę...

Było:

Ana. . .

Jest:

Ana...

Było:

To nie jest odpowiednia pora, | żeby grać na pianinie.

Jest:

To nie jest odpowiednia pora,|żeby grać na pianinie.

Było:

Piosenka, którą lubisz. . .

Jest:

Piosenka, którą lubisz...

Było:

Sama nie wiem. | Dmuchnij.

Jest:

Sama nie wiem.|Dmuchnij.

Było:

Do łóżka. . .

Jest:

Do łóżka...

Było:

Pocałuj mnie tak, | jak na filmach.

Jest:

Pocałuj mnie tak,|jak na filmach.

Było:

A teraz pocałuj mnie. . .
-Jak misie!| -Jak misie!
Słuchaj, misiaczko, do łóżka. | No już!

Jest:

A teraz pocałuj mnie...
- Jak misie!|- Jak misie!
Słuchaj, misiaczko, do łóżka.|No już!

Było:

Nie śpisz jeszcze?| Mówiłem, że wrócę późno.
-Idź do łóżka. | -Nie mogę spać.

Jest:

Nie śpisz jeszcze?|Mówiłem, że wrócę późno.
- Idź do łóżka.|- Nie mogę spać.

Było:

Jeśli pozwolisz, porozmawiamy jutro. | Kładę się spać.

Jest:

Jeśli pozwolisz, porozmawiamy jutro.|Kładę się spać.

Było:

Nie chcę spędzić| jutrzejszego dnia na pogawędkach.

Jest:

Nie chcę spędzić|jutrzejszego dnia na pogawędkach.

Było:

Powiedz mi, co robiłeś. | Miło spędziłeś czas?

Jest:

Powiedz mi, co robiłeś.|Miło spędziłeś czas?

Było:

Po prostu musisz sobie znaleźć| jakąś rozrywkę.
-Nie chcę rozrywek. | -Nie możesz tak tu siedzieć po całych dniach.

Jest:

Po prostu musisz sobie znaleźć|jakąś rozrywkę.
- Nie chcę rozrywek.|- Nie możesz tak tu siedzieć po całych dniach.

Było:

Przestań, Mario. | Uspokój się.

Jest:

Przestań, Mario.|Uspokój się.

Było:

-Jestem chora. | -Nic ci nie dolega!

Jest:

- Jestem chora.|- Nic ci nie dolega!

Było:

Jak mam ci pomóc, | jeśli nie wiem, co ci jest?

Jest:

Jak mam ci pomóc,|jeśli nie wiem, co ci jest?

Było:

Jestem sama cały dzień. . .

Jest:

Jestem sama cały dzień...

Było:

Znowu się zaczyna!| Twoja nieszczęsna choroba!
-Nie jesteś chora!| -Jestem!
Mówiłem ci, że | nie pozwolę ci się szantażować.

Jest:

Znowu się zaczyna!|Twoja nieszczęsna choroba!
- Nie jesteś chora!|- Jestem!
Mówiłem ci, że|nie pozwolę ci się szantażować.

Było:

Jestem, jaki jestem, | więc daj mi już spokój!
Ana. . .

Jest:

Jestem, jaki jestem,|więc daj mi już spokój!
Ana...

Było:

No już! Do łóżka!| Dobranoc, Ana.
Dobranoc, ciociu Paulino, | śpij dobrze.
Zostawię w korytarzu| zapalone światło.

Jest:

No już! Do łóżka!|Dobranoc, Ana.
Dobranoc, ciociu Paulino,|śpij dobrze.
Zostawię w korytarzu|zapalone światło.

Było:

Zawsze śpisz z głową| zakrytą kocem.

Jest:

Zawsze śpisz z głową|zakrytą kocem.

Było:

-Mogę zostać z tobą?| -Tak.

Jest:

- Mogę zostać z tobą?|- Tak.

Było:

Niech pomyślę. . .
Pewnego razu| w dalekim kraju

Jest:

Niech pomyślę...
Pewnego razu|w dalekim kraju

Było:

tak mała, że wyglądała| jak migdał,

Jest:

tak mała, że wyglądała|jak migdał,

Było:

gdy spała w swoim łóżku. . . | Migdałek obudziła się.

Jest:

gdy spała w swoim łóżku...|Migdałek obudziła się.

Było:

-Co się stało, Ana?| -Mamusiu!

Jest:

- Co się stało, Ana?|- Mamusiu!

Było:

Co się stało? Miałaś zły sen. | Co takiego, Ana?

Jest:

Co się stało? Miałaś zły sen.|Co takiego, Ana?

Było:

-Chcę umrzeć. | -Nie bądź niemądra.
Coś ci się śniło. | To tylko koszmar.

Jest:

- Chcę umrzeć.|- Nie bądź niemądra.
Coś ci się śniło.|To tylko koszmar.

Było:

Niech pomyślę. . .

Jest:

Niech pomyślę...

Było:

w dalekim kraju, | żyła sobie dziewczynka tak mała, . . .

Jest:

w dalekim kraju,|żyła sobie dziewczynka tak mała...

Było:

Jesteś podła, bo nie robisz| tego, co powinnaś.

Jest:

Jesteś podła, bo nie robisz|tego, co powinnaś.

Było:

Jesteś podła, bo nie robisz | tego, co należy.
Jesteś nieposłuszna| i jesteś złodziejką.

Jest:

Jesteś podła, bo nie robisz|tego, co należy.
Jesteś nieposłuszna|i jesteś złodziejką.

Było:

Nie wszystkie moje wspomnienia | z tamtego okresu są smutne.

Jest:

Nie wszystkie moje wspomnienia|z tamtego okresu są smutne.

Było:

szczególnie jedno:| ten tydzień.
Prawdę mówiąc. . .
nie rozumiem, czemu. . .
tak mocno | wryło mi się to w pamięć.
Nie rozumiem, | ale odnalazłam się wolna,

Jest:

szczególnie jedno:|ten tydzień.
Prawdę mówiąc...
nie rozumiem, czemu...
tak mocno|wryło mi się to w pamięć.
Nie rozumiem,|ale odnalazłam się wolna,

Było:

bluzkę w kwiatki| z czerwonymi guzikami,

Jest:

bluzkę w kwiatki|z czerwonymi guzikami,

Było:

Irene siedziała z przodu, | ponieważ była najstarsza.
Maite i ja| siedziałyśmy z tyłu.
-Jak się macie? Jak podróż?| -Witaj! Jak się masz?
Witaj, ślicznotko. | Nie bój się psa.

Jest:

Irene siedziała z przodu,|ponieważ była najstarsza.
Maite i ja|siedziałyśmy z tyłu.
- Jak się macie? Jak podróż?|- Witaj! Jak się masz?
Witaj, ślicznotko.|Nie bój się psa.

Było:

Co słychać?| Witaj, kochanie.

Jest:

Co słychać?|Witaj, kochanie.

Było:

Posiadłość Nicolas'a| i Amelii

Jest:

Posiadłość Nicolas'a|i Amelii

Było:

Niebiański zakątek, | jakby nie z tego świata.

Jest:

Niebiański zakątek,|jakby nie z tego świata.

Było:

Później sprzedali ją, | i przeprowadzili się do Madrytu.

Jest:

Później sprzedali ją,|i przeprowadzili się do Madrytu.

Było:

-Jedzenie było wspaniałe. | -Fantastyczne.

Jest:

- Jedzenie było wspaniałe.|- Fantastyczne.

Było:

Teraz rozumiem, czemu ojca| tak fascynowała ta kobieta.
Amelia była bardzo ciepłą osobą, | czułą

Jest:

Teraz rozumiem, czemu ojca|tak fascynowała ta kobieta.
Amelia była bardzo ciepłą osobą,|czułą

Było:

Gdy tylko się uśmiechnęła, | jej twarz promieniała. . .

Jest:

Gdy tylko się uśmiechnęła,|jej twarz promieniała...

Było:

Irene. . .

Jest:

Irene...

Było:

Jest twoja, | ale pod jednym warunkiem.

Jest:

Jest twoja,|ale pod jednym warunkiem.

Było:

Musicie wszystkie| pójść się bawić.

Jest:

Musicie wszystkie|pójść się bawić.

Było:

w Madrycie go nie znajdziecie. | Zmykajcie!

Jest:

w Madrycie go nie znajdziecie.|Zmykajcie!

Było:

Musisz teraz umrzeć. | No, umieraj!

Jest:

Musisz teraz umrzeć.|No, umieraj!

Było:

Jesteś za krzakami. | Wychodź. . .

Jest:

Jesteś za krzakami.|Wychodź...

Było:

bo będę zgubiona. . .
wskrzesz moje siostry, | Irene i Maite.

Jest:

bo będę zgubiona...
wskrzesz moje siostry,|Irene i Maite.

Było:

Żyłbym w zbytnim pośpiechu, | gdybym musiał codziennie stąd wyruszać.
-Idź z siostrami!| -Chcę być z tobą!

Jest:

Żyłbym w zbytnim pośpiechu,|gdybym musiał codziennie stąd wyruszać.
- Idź z siostrami!|- Chcę być z tobą!

Było:

Wczoraj zajęło mi to| tylko 35 minut.

Jest:

Wczoraj zajęło mi to|tylko 35 minut.

Było:

Widziałeś, | jaka wysoka jest Ana?

Jest:

Widziałeś,|jaka wysoka jest Ana?

Było:

To już 8 lat minęło| od naszego spotkania w Burgos. Pamiętasz?

Jest:

To już 8 lat minęło|od naszego spotkania w Burgos. Pamiętasz?

Było:

Wystarczająco długo, | by skończyć studia w Akademii Kawalerii.
Ana. . .

Jest:

Wystarczająco długo,|by skończyć studia w Akademii Kawalerii.
Ana...

Było:

i powiedz mu, | że musimy być w Madrycie o 9.

Jest:

i powiedz mu,|że musimy być w Madrycie o 9.

Było:

i nie patrz tak paskudnie, | nie lubię tego.

Jest:

i nie patrz tak paskudnie,|nie lubię tego.

Było:

Jaka jesteś niecierpliwa, | po prostu nieznośna.

Jest:

Jaka jesteś niecierpliwa,|po prostu nieznośna.

Było:

Rosa, czy dzieci mają włosy, | gdy się rodzą?
To zależy. | Poznać to po rodzaju bólu.

Jest:

Rosa, czy dzieci mają włosy,|gdy się rodzą?
To zależy.|Poznać to po rodzaju bólu.

Było:

Gdy matka bardzo cierpi, | dziecko będzie miało włosy.
-Ilu synów miałaś?| -Czterech. Ostatni umarł.

Jest:

Gdy matka bardzo cierpi,|dziecko będzie miało włosy.
- Ilu synów miałaś?|- Czterech. Ostatni umarł.

Było:

Jest jeszcze Mario, | który mieszka w Barcelonie, i Jacinto.
Nie pamiętasz go?| Widziałaś go na wsi.

Jest:

Jest jeszcze Mario,|który mieszka w Barcelonie, i Jacinto.
Nie pamiętasz go?|Widziałaś go na wsi.

Było:

Musisz to robić inaczej. | Pokażę ci. Widzisz?

Jest:

Musisz to robić inaczej.|Pokażę ci. Widzisz?

Było:

Pamiętam, jak się urodziłaś. | Twój ojciec był rozczarowany.

Jest:

Pamiętam, jak się urodziłaś.|Twój ojciec był rozczarowany.

Było:

Musieli użyć kleszczy, | żeby cię wyciągnąć!

Jest:

Musieli użyć kleszczy,|żeby cię wyciągnąć!

Było:

Nie chciałaś wyjść, | więc musieli cię wyciągać siłą.

Jest:

Nie chciałaś wyjść,|więc musieli cię wyciągać siłą.

Było:

Nie mogli cię wydostać| z łona matki.

Jest:

Nie mogli cię wydostać|z łona matki.

Było:

Twoja matka | chciała cię karmić piersią,

Jest:

Twoja matka|chciała cię karmić piersią,

Było:

Więc tak naprawdę| wykarmiłam cię ja.
-Karmiłaś mnie piersią?| -Ach, nie, z butelki.
Masz wielkie piersi, | pokaż mi je?

Jest:

Więc tak naprawdę|wykarmiłam cię ja.
- Karmiłaś mnie piersią?|- Ach, nie, z butelki.
Masz wielkie piersi,|pokaż mi je?

Było:

Raz. . . dwa. . .
trzy. . . cztery. . .

Jest:

Raz... dwa...
trzy... cztery...

Było:

Idź, zobacz, | czego chce stara wiedźma.

Jest:

Idź, zobacz,|czego chce stara wiedźma.

Było:

Jeśli nie mama, | kto to może być?

Jest:

Jeśli nie mama,|kto to może być?

Było:

Gdy byłaś młoda, | byłaś z dziadkiem

Jest:

Gdy byłaś młoda,|byłaś z dziadkiem

Było:

A ten hotel przypomina ci| miesiąc miodowy.
Zachód słońca nad jeziorem był piękny. | Pływały łabędzie.

Jest:

A ten hotel przypomina ci|miesiąc miodowy.
Zachód słońca nad jeziorem był piękny.|Pływały łabędzie.

Było:

Czy. . .

Jest:

Czy...

Było:

Zobacz, trzymam ją tu. | To straszna trucizna.
Łyżeczką tego proszku| można zabić słonia.
Straszna trucizna. | Śmiertelna!

Jest:

Zobacz, trzymam ją tu.|To straszna trucizna.
Łyżeczką tego proszku|można zabić słonia.
Straszna trucizna.|Śmiertelna!

Było:

Zajmę się tobą. | Zaraz będzie ci lepiej.

Jest:

Zajmę się tobą.|Zaraz będzie ci lepiej.

Było:

W imię Ojca i Syna, | i Ducha Świętego. Amen.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, | święć się imię Twoje. . .
-Co się dzieje, gdy ktoś umrze?| -Daj mi spokój!

Jest:

W imię Ojca i Syna,|i Ducha Świętego. Amen.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,|święć się imię Twoje...
- Co się dzieje, gdy ktoś umrze?|- Daj mi spokój!

Było:

Nie rozumiem tego:| jak ktoś umiera?

Jest:

Nie rozumiem tego:|jak ktoś umiera?

Było:

W imię Ojca. . .

Jest:

W imię Ojca...

Było:

Umyj buzię, | inaczej ciocia będzie zła.

Jest:

Umyj buzię,|inaczej ciocia będzie zła.

Było:

To był błąd, | że ją poślubiłem.

Jest:

To był błąd,|że ją poślubiłem.

Było:

Wkrótce przekonałem się, | jak bardzo się myliłem.
Tak, moje małżeństwo| to kompletna porażka.

Jest:

Wkrótce przekonałem się,|jak bardzo się myliłem.
Tak, moje małżeństwo|to kompletna porażka.

Było:

Pewnie nudzę cię| swoimi problemami.

Jest:

Pewnie nudzę cię|swoimi problemami.

Było:

To i tak już nie ważne.

Jest:

To i tak już nieważne.

Było:

Siedzę w domu| po całych dniach.
Dopóki dzieci| nie pójdą do szkoły.

Jest:

Siedzę w domu|po całych dniach.
Dopóki dzieci|nie pójdą do szkoły.

Było:

Nie możesz dać się zamknąć | w tych ścianach na całe życie.
Kobieta jak ty, | wciąż młoda. . .
Dziękuję, Rosa. | Gdzie dzieci?

Jest:

Nie możesz dać się zamknąć|w tych ścianach na całe życie.
Kobieta jak ty,|wciąż młoda...
Dziękuję, Rosa.|Gdzie dzieci?

Było:

W życiu nie widziała| takiego bałaganu.
Gdyby nie Rosa. . .

Jest:

W życiu nie widziałam|takiego bałaganu.
Gdyby nie Rosa...

Było:

Nie ruszaj kredensu. | Sama się tym zajmę.
-Jeszcze herbaty?| -Dziękuję.

Jest:

Nie ruszaj kredensu.|Sama się tym zajmę.
- Jeszcze herbaty?|- Dziękuję.

Było:

Kiedy skończyła się| hiszpańska wojna domowa?

Jest:

Kiedy skończyła się|hiszpańska wojna domowa?

Było:

Co tata robił| w czasie wojny?

Jest:

Co tata robił|w czasie wojny?

Było:

Twoja matka mówiła mi, | że był ochotnikiem.
A potem walczył | po stronie Niemców w Rosji.

Jest:

Twoja matka mówiła mi,|że był ochotnikiem.
A potem walczył|po stronie Niemców w Rosji.

Było:

tam gdzie była!| -Jest mój.

Jest:

tam gdzie była!|- Jest mój.

Było:

Tato dał mi go kiedyś. | Spytaj Irene. Prawda, Irene?
Mnie dał ten karabin, | a Anie pistolet.

Jest:

Tato dał mi go kiedyś.|Spytaj Irene. Prawda, Irene?
Mnie dał ten karabin,|a Anie pistolet.

Było:

Dość tych bzdur. | Broń jest niebezpieczna.

Jest:

Dość tych bzdur.|Broń jest niebezpieczna.

Było:

Nie bądź głupiutka. Spytaj cioci, | co myśli o tym, żebyś miała broń.

Jest:

Nie bądź głupiutka. Spytaj cioci,|co myśli o tym, żebyś miała broń.

Było:

To było w Burgos, | latem 1965.

Jest:

To było w Burgos,|latem 1965.

Było:

Zawsze mnie kochałaś, Paulino. | Ja kocham ciebie.

Jest:

Zawsze mnie kochałaś, Paulino.|Ja kocham ciebie.

Było:

Czemu nie pukasz ?

Jest:

Czemu nie pukasz?

Było:

Wiesz, Ana. . . | To zabawka dla chłopców, nie sądzisz?
Dał mi go tato, | jest mój. Spytaj Irene.
Oczywiście, że ci go dał. | Mogę zobaczyć?

Jest:

Wiesz, Ana...|To zabawka dla chłopców, nie sądzisz?
Dał mi go tato,|jest mój. Spytaj Irene.
Oczywiście, że ci go dał.|Mogę zobaczyć?

Było:

Parabellum kalibru 38 . . .
Proszę, mogę go zobaczyć. . .
Obejrzę go tylko, | na chwilkę.

Jest:

Parabellum kalibru 38...
Proszę, mogę go zobaczyć...
Obejrzę go tylko,|na chwilkę.

Było:

Nie był naładowany. | Zobacz, ciągniesz tutaj. . .
Już nie mogę!| Nie mogę!

Jest:

Nie był naładowany.|Zobacz, ciągniesz tutaj...
Już nie mogę!|Nie mogę!

Było:

-Ani. Jesteś kochana. | -To nic wielkiego, ciociu.

Jest:

- Ani. Jesteś kochana.|- To nic wielkiego, ciociu.

Było:

Z każdym dniem robisz się| bardziej podobna do matki.

Jest:

Z każdym dniem robisz się|bardziej podobna do matki.

Było:

Nawet gdy mówisz, | wydaje mi się, że ją słyszę.

Jest:

Nawet gdy mówisz,|wydaje mi się, że ją słyszę.

Było:

Nie tylko. . .
Kiedyś opowiem ci| parę rzeczy.

Jest:

Nie tylko...
Kiedyś opowiem ci|parę rzeczy.

Było:

Była świętą, | prawdziwą świętą.

Jest:

Była świętą,|prawdziwą świętą.

Było:

Niektóre rzeczy| były naprawdę wstrząsające.
Pamiętam, jak kiedyś| twój ojciec musiał wyjechać,

Jest:

Niektóre rzeczy|były naprawdę wstrząsające.
Pamiętam, jak kiedyś|twój ojciec musiał wyjechać,

Było:

Twoja matka | całą noc na niego czekała. . .

Jest:

Twoja matka|całą noc na niego czekała...

Było:

Nie lubię, jak plotkujesz| o mojej siostrze.
Nie żyje i powinnyśmy | zostawić ją w spokoju.
Nie należy rozmawiać o tych sprawach| przy dziewczynkach .

Jest:

Nie lubię, jak plotkujesz|o mojej siostrze.
Nie żyje i powinnyśmy|zostawić ją w spokoju.
Nie należy rozmawiać o tych sprawach|przy dziewczynkach.

Było:

Nie chciałabym, żebyś myślała, | że zajmuję jej miejsce. . .

Jest:

Nie chciałabym, żebyś myślała,|że zajmuję jej miejsce...

Było:

Chcę, żebyś w tym domu| czuła się szczęśliwa.

Jest:

Chcę, żebyś w tym domu|czuła się szczęśliwa.

Było:

Ale nie mogę ci dać uczucia, | jeśli nie jesteś gotowa go przyjąć.
To dla mnie niełatwe, Ana. | Niełatwe.

Jest:

Ale nie mogę ci dać uczucia,|jeśli nie jesteś gotowa go przyjąć.
To dla mnie niełatwe, Ana.|Niełatwe.

Było:

Tego już za wiele, | za kogo ona się uważa, idiotka!
-Mogę iść, ciociu?| -Nie. Zostaniesz, dopóki nie pozwolę ci odejść.

Jest:

Tego już za wiele,|za kogo ona się uważa, idiotka!
- Mogę iść, ciociu?|- Nie. Zostaniesz, dopóki nie pozwolę ci odejść.

Było:

Wstawajcie, dziewczynki, już siódma. | Czas do szkoły.

Jest:

Wstawajcie, dziewczynki, już siódma.|Czas do szkoły.

Było:

-No już!| -Zostaw mnie!

Jest:

- No już!|- Zostaw mnie!

Było:

-Ja też nie. | -Co to ma znaczyć?

Jest:

- Ja też nie.|- Co to ma znaczyć?

Było:

-Dzień dobry, ciociu. | -Dzień dobry, Irene.
-Irene, dobrze spałaś?| -Bardzo dobrze, a ty?

Jest:

- Dzień dobry, ciociu.|- Dzień dobry, Irene.
- Irene, dobrze spałaś?|- Bardzo dobrze, a ty?

Było:

Dzień dobry pani. | Chodź, Maite.

Jest:

Dzień dobry pani.|Chodź, Maite.

Było:

A ty, Ani, | dobrze spałaś?

Jest:

A ty, Ani,|dobrze spałaś?

Było:

Minęliśmy wiele ulic. . .

Jest:

Minęliśmy wiele ulic...

Było:

Z daleka widać było| zniszczony dom.

Jest:

Z daleka widać było|zniszczony dom.

Było:

Przed domem spotkało się dwóch mężczyzn, | jeden z nich powiedział:

Jest:

Przed domem spotkało się dwóch mężczyzn,|jeden z nich powiedział:

Było:

Wyciągnęli mnie z samochodu| i wepchnęli do domu.

Jest:

Wyciągnęli mnie z samochodu|i wepchnęli do domu.

Było:

w niej stary garnek| i trochę innych rzeczy.

Jest:

w niej stary garnek|i trochę innych rzeczy.

Było:

bo pomyślałam, że ugotowali je| w tym starym garze.

Jest:

bo pomyślałam, że ugotowali je|w tym starym garze.

Było:

Podałam im go bojąc się, | że mnie zabiją.

Jest:

Podałam im go bojąc się,|że mnie zabiją.

Było:

-Ale tata i mama nie żyją. | -Nie w moim śnie.

Jest:

- Ale tata i mama nie żyją.|- Nie w moim śnie.

Było:

Mężczyźni powiedzieli, | że zadzwonią znowu za pół godziny.
I jeśli wtedy ich nie będzie, | to mnie zabiją.

Jest:

Mężczyźni powiedzieli,|że zadzwonią znowu za pół godziny.
I jeśli wtedy ich nie będzie,|to mnie zabiją.

Było:

Rodziców nie było, | jeszcze nie przyjechali.

Jest:

Rodziców nie było,|jeszcze nie przyjechali.

(C) 1998-2007 NAPiSY.info | wersja oprogramowania 4.0.
Jeżeli uważasz, że zamieszczone w serwisie NAPiSY.info materiały naruszają jakiekolwiek prawa, w tym prawa autorskie Tobie lub innym przynależne - koniecznie nas o tym zawiadom. Kliknij TUTAJ, by dowiedzieć się więcej o ochronie prawnej stosowanej przez ten serwis i jego Zespół.
Korzystanie z serwisu jest jednoznaczne z akceptacją regulamiu.