NAPISY.info - Porównaj napisy

movie info: XVID 608x256 23.976fps 696.7 MB
Szybciej. Weź kurtkę. | Musimy iść.
- Masz wszystko? | - Tak.
Pośpiesz się, kochanie. | Jesteśmy spóźnieni.

Jest:

POKOJÓWKA NA MANHATTANIE
Szybciej. Weź kurtkę.|Musimy iść.
- Masz wszystko?|- Tak.
Pośpiesz się, kochanie.|Jesteśmy spóźnieni.

Było:

Wykańczasz mnie, Ty. | Teraz wykańczasz mamusię.
- Dobrze, idziemy. | - To nie moja wina, mamo.

Jest:

Wykańczasz mnie, Ty.|Teraz wykańczasz mamusię.
- Dobrze, idziemy.|- To nie moja wina, mamo.

Było:

Nie musisz tego słuchać | 24 godziny na dobę.

Jest:

Nie musisz tego słuchać|24 godziny na dobę.

Było:

Dlatego mówiłam ci żebyś | zawiązał sobie sznurowadła.

Jest:

Dlatego mówiłam ci żebyś|zawiązał sobie sznurowadła.

Było:

- Nie można ich po prostu wyłączyć, mamo. | - Rozumiem kochanie. Szybciej.
- Uważaj na kałużę. | - Dlaczego oni się rozpadli?
- Kto? | - Simon i Garfunkel.
No to masz mnie. | Możesz sprawdzić w szkole w internecie.

Jest:

- Nie można ich po prostu wyłączyć, mamo.|- Rozumiem kochanie. Szybciej.
- Uważaj na kałużę.|- Dlaczego oni się rozpadli?
- Kto?|- Simon i Garfunkel.
No to masz mnie.|Możesz sprawdzić w szkole w internecie.

Było:

Będę miał kłopoty | jeżeli nie wystąpię z moją przemową?

Jest:

Będę miał kłopoty|jeżeli nie wystąpię z moją przemową?

Było:

Co masz na myśli? Całe lato pracowałeś | nad tą przemową.
- Nie mogę na nią się doczekać.
- Jest nudna.
Nie dla mnie i nie dla Abueli | i nie dla twojego taty.

Jest:

Co masz na myśli? |Całe lato pracowałeś nad tą przemową.
Nie mogę się na nią doczekać.
Jest nudna.
Nie dla mnie i nie dla Abueli|i nie dla twojego taty.

Było:

Jest:

Było:

Jest:

Było:

Jest:

Było:

Otworzył drzwi by wziąć gazetę. | A żona wypchnęła go na korytarz.
Taki obrzydliwy tyłek | z samego rana, ja też bym go wyrzuciła.

Jest:

Otworzył drzwi by wziąć gazetę,|a żona wypchnęła go na korytarz.
Taki obrzydliwy tyłek z samego rana.|Ja też bym go wyrzuciła.

Było:

To jest jeden z moich | Nie tolerujący laktozy.

Jest:

To jeden z moich.|Nie toleruje laktozy.

Było:

Zastanawiam się jak nazywasz | mnie za moimi plecami.
Taa. Czy mogę dostać szlafrok | do apartamentu Charles'a?

Jest:

Zastanawiam się jak nazywasz|mnie za moimi plecami.
Taa. Czy mogę dostać szlafrok|do apartamentu Charles'a?

Było:

Ponieważ widzisz wszystko | i mimo to cały czas się uśmiechasz.
- To mi się podoba. Pewnie, że jestem. | - Do zobaczenia później, Keef.
Pokojówka z Beresford jest stosowna. | Pokojówka z Beresford jest gruntowna.

Jest:

Ponieważ widzisz wszystko|i mimo to cały czas się uśmiechasz.
- To mi się podoba. Pewnie, że jestem.|- Do zobaczenia później, Keef.
Pokojówka z Beresford jest stosowna.|Pokojówka z Beresford jest gruntowna.

Było:

A przede wszystkim Pokojówka z Beresford | stara się być niewidzialna.

Jest:

A przede wszystkim Pokojówka z Beresford|stara się być niewidzialna.

Było:

Wiesz co właśnie usłyszałam? | Christina? Będzie historią po pierwszym.
Christina z kuchni czy | Christina asystentka kierownika?
Asystentka kierownika. | Wiesz co to oznacza?
Ktoś inny będzie | popędzał mój tyłek drugiego.
Źle. To znaczy, że będziemy potrzebować | nowego asystenta kierownika.
- Hej, Barb, jesteśmy | umówione na Happy hour?
- 10 godzin i odliczamy.

Jest:

Wiesz co właśnie usłyszałam?|Christina? Będzie historią po pierwszym.
Christina z kuchni czy|Christina asystentka kierownika?
Asystentka kierownika.|Wiesz co to oznacza?
Ktoś inny będzie|popędzał mój tyłek drugiego.
Źle. To znaczy, że będziemy potrzebować|nowego asystenta kierownika.
Hej, Barb, jesteśmy|umówione na Happy Hour?
10 godzin i odliczamy.

Było:

Czy mogę skończyć się przebierać? | Dziękuję.
Ty cały czas mówisz | o byciu kierowniczką.
Wszystko co chcę powiedzieć to, | że możesz to być Ty.

Jest:

Czy mogę skończyć się przebierać?|Dziękuję.
Ty cały czas mówisz|o byciu kierowniczką.
Wszystko co chcę powiedzieć to,|że możesz to być ty.

Było:

Czemu nie? Dzisiaj jest nowy dzień. | Wszystko jest możliwe.

Jest:

Czemu nie? Dzisiaj jest nowy dzień.|Wszystko jest możliwe.

Było:

Piątek rano, ludzie! | Dużo do zrobienia. Głowy do góry.
Pan Bextrum ma coś do ogłoszenia | Panie Bextrum.
Awans Christiny Howard|utworzył wolne stanowisko
Które postanowiliśmy wypełnić...
Kimś z wewnątrz.
- Być może jednym z naszych lokajów. | - Przepraszam, Panie Bextrum?
- Tak, Pani Kehoe? | - Czy pokojówka też może?
Technicznie, jeżeli pracownik pracuje tu | przez trzy kolejne lata...
On lub, oczywiście, ona, | jest wykwalifikowana.
Więc tak. Oczywiście. Absolutnie. | Czemu nie? Wszystko jest możliwe.
Słyszałaś to? | On powiedział, że wszystko jest możliwe.

Jest:

Piątek rano, ludzie!|Dużo do zrobienia. Głowy do góry.
Pan Bextrum ma coś do ogłoszenia|panie Bextrum.
Awans Christiny Howard|utworzył wolne stanowisko,
które postanowiliśmy wypełnić...
kimś z wewnątrz.
- Być może jednym z naszych lokajów.|- Przepraszam, panie Bextrum?
- Tak, pani Kehoe?|- Czy pokojówka też może?
Technicznie, jeżeli pracownik pracuje tu|przez trzy kolejne lata...
On lub, oczywiście, ona,|jest wykwalifikowana.
Więc tak. Oczywiście. Absolutnie.|Czemu nie? Wszystko jest możliwe.
Słyszałaś to?|On powiedział, że wszystko jest możliwe.

Było:

Pan Radcliff wyprowadza się z 709. | Pan Greenwald się wprowadza.
On wraca z odwyku, | więc wyczyśćcie minibar.
Kanga CFO, Pan Fukimoro, | wprowadzają się do 814.
Stock Evian, wypierz pledy | i daj ekstra laczki dla jego gości.
Marisa, idzie | do Apartamentu Madison.

Jest:

Pan Radcliff wyprowadza się z 709.|Pan Greenwald się wprowadza.
On wraca z odwyku,|więc wyczyśćcie minibar.
Kanga CFO, pan Fukimoro,|wprowadzają się do 814.
Stock Evian, wypierz pledy|i daj ekstra laczki dla jego gości.
Marisa, idzie|do Apartamentu Madison.

Było:

Pani Sage przybędzie | wraz z dziećmi...
Najprawdopodobniej po wyjściu | dziewczyny Pana Sage'a.

Jest:

Pani Sage przybędzie|wraz z dziećmi...
najprawdopodobniej po wyjściu|dziewczyny pana Sage'a.

Było:

Dopilnujcie aby to było | bezkonfliktowe przejście.
Siostry Guedj wracają. | Wyśledzimy je na monitorach...
Ale uważajcie na wszystkie | szlafroki, sztućce i inne drobiazgi.
Dyrektor firmy Sotheby, Caroline Lane, | Przenosi się z Four Seasons.

Jest:

Dopilnujcie aby to było|bezkonfliktowe przejście.
Siostry Guedge wracają.|Wyśledzimy je na monitorach...
ale uważajcie na wszystkie|szlafroki, sztućce i inne drobiazgi.
Dyrektor firmy Sotheby, Caroline Lane,|przenosi się z Four Seasons.

Było:

...i bukiet purpurowych orchidei | i zapach lawendy.
Dzisiaj przybywa Członek | zgromadzenia Chris Marshall.

Jest:

...bukiet purpurowych orchidei|i zapach lawendy.
Dzisiaj przybywa członek|Zgromadzenia Chris Marshall.

Było:

Więc jego apartament będzie również | jego centrum konferencyjnym...
Z barkiem z alkoholem i kawą | zmienianymi co cztery godziny.
Przyprowadzi z sobą swojego wielkiego psa, | więc będziemy potrzebować | właściwego legowiska.
I w końcu, Pan Newman wraca | do Apartamentu Sherman.
Uważajcie, panie, on | jest "Goły i wesoły".
- Nie miałem pojęcia, że tu ktoś jest.
- Proszę się nie martwić, Panie "Goły i Wesoły".|Nic wielkiego.
- I naprawdę myślę, że nic wielkiego. | - Nic wielkiego.

Jest:

więc jego apartament będzie również|jego centrum konferencyjnym...
z barkiem, alkoholem i kawą|zmienianymi co cztery godziny.
Przyprowadzi z sobą swojego wielkiego psa,|więc będziemy potrzebować właściwego legowiska.
I w końcu, pan Newman wraca|do Apartamentu Sherman.
Uważajcie, panie, on|jest "Goły i wesoły".
Nie miałem pojęcia, że tu ktoś jest.
Proszę się nie martwić, panie "Goły i Wesoły".|Nic wielkiego.
- I naprawdę myślę, że nic wielkiego.|- Nic wielkiego.

Było:

- Jesteś bardzo twórcza, Mariso. | - Dziękuję Pani.
Gdy będziesz kończyła pracę o 3:00, | znajdź Lionela i on cię zwolni.
- Proszę pana, Czy mógłby | Pan podpisać na...
- Cholera!
Och, dobry Boże. Pozwól mi.
- Proszę. | - Dziękuję.

Jest:

- Jesteś bardzo twórcza, Mariso.|- Dziękuję pani.
Gdy będziesz kończyła pracę o 3:00,|znajdź Lionela i on cię zwolni.
Proszę pana, czy mógłby|pan się podpisać na...
Cholera!
Och, dobry Boże. Proszę pozwolić.
- Proszę.|- Dziękuję.

Było:

Ściśnij to mocno.

Jest:

Proszę mocno zacisnąć.

Było:

Cytat, "Sentymentalny faworyt | Chris Marshall...blach, blach, blach...
Syn późnego Senatora | Grahama Marshalla, blach, blach...
Jest oczekiwany do ubiegania | się o miejsce jego ojca w następnych wyborach. "
- Koniec cytatu. | - Pokaż mi to. Pokaż mi to, Jerry.

Jest:

Cytat, "Sentymentalny faworyt|Chris Marshall... bla, bla, bla...
Syn poprzedniego Senatora|Grahama Marshalla, bla, bla...
będzie się ubiegał|o fotel Senatora w następnych wyborach."
- Koniec cytatu.|- Pokaż mi to. Pokaż mi to, Jerry.

Było:

- Daj to tu. | - Dobra. Ale ja jeszcze nie skończyłem.
"Sentymentalny faworyt | i playboy politycznie...
Członek zgromadzenia Chris Marshall..." | Widzę, że zapomniałeś kilku słów, Jer.
Co, "playboy"? To jest komplement. |- "Który zerwał swoje zaręczyny z Daniellą Van Graas...
Przybywa do miasta solo. " | Pełne szacunku,
No, słuchaj, wiesz, że jesteś osobą publiczną.| To jest artykuł. I co z tego?
Nigdy nie byliśmy zaręczeni. | Po czyjej jesteś stronie?
Twojej. Dlatego też czasami | powinieneś mnie słuchać.
- Od czasu do czasu było by miło. | - Łap.
Witamy w Beresford, Panie Marshall.| - Nazywam się Lionel.
- Jestem lokajem na tym piętrze. | Jeżeli będzie Pan czegoś potrzebował, proszę mnie zawołać.
Dziękuję. To jest Jerry, | a to Dan, a pies to Rufus.
Dziękuję Lionel. | Miło cię poznać. Dzięki.
Zawołamy gdy będziemy cię potrzebować.| Możesz na mnie spojrzeć? Chris?
- Czy możesz przez chwilę na mnie spojrzeć? | - Co? Patrzę na ciebie.
- W poniedziałek w nocy idziemy do Madoxx'a. | - Nie, Jerry, nie idziemy.
Widzisz, dlatego chciałbym aby Twój Stary | był tutaj by mnie wesprzeć.
- Co? | - Pozwiedzałem że, chciałbym aby Twój Stary...
- Był tutaj aby mnie wesprzeć. | - Mój ojciec nie miał żadnego wpływu na tego człowieka.
Twój ojciec wiedział jak | wykorzystać tego człowieka.
- Gdzie idziesz? | - Co?
- To zależy gdzie Ty idziesz? | - Do łazienki. Sam.
- Taa. Świetnie. Idź. | Dobrze. Taa. Oczywiście.
Zawołaj mnie jak będziesz | czegoś potrzebował.

Jest:

- Daj to tu.|- Dobra. Ale ja jeszcze nie skończyłem.
"Sentymentalny faworyt|i playboy, politycznie...
członek Zgromadzenia, Chris Marshall... "|Widzę, że pominąłeś kilku słów, Jer.
- Co, "playboy"? To jest komplement.|- "Który zerwał swoje zaręczyny z Daniellą Van Graas...
Przybywa do miasta solo."|Budzi szacunek, co?
No, słuchaj, wiesz, że jesteś osobą publiczną.|To jest artykuł. I co z tego?
Nigdy nie byliśmy zaręczeni.|Po czyjej jesteś stronie?
Twojej. Dlatego też czasami|powinieneś mnie słuchać.
- Od czasu do czasu byłoby miło.|- Łap.
Witamy w Beresford, panie Marshall.|Nazywam się Lionel.
Jestem lokajem na tym piętrze.|Jeżeli będzie pan czegoś potrzebował, proszę mnie zawołać.
Dziękuję. To jest Jerry,|a to Dan, a pies to Rufus.
Dziękuję, Lionel.|Miło cię poznać. Dzięki.
Zawołamy gdy będziemy cię potrzebować.|Możesz na mnie spojrzeć? Chris?
- Czy możesz przez chwilę na mnie spojrzeć?|- Co? Patrzę na ciebie.
- W poniedziałek w nocy idziemy do Madoxx'a.|- Nie, Jerry, nie idziemy.
Widzisz, dlatego chciałbym aby Twój Stary|był tutaj by mnie wesprzeć.
- Co?|- Pozwiedzałem że, chciałbym aby twój stary...
- był tutaj aby mnie wesprzeć.|- Mój ojciec nie miał żadnego wpływu na tego człowieka.
Twój ojciec wiedział jak|wykorzystać tego człowieka.
- Gdzie idziesz?|- Co?
- To zależy gdzie ty idziesz?|- Do łazienki. Sam.
Taa. Świetnie. Idź.|Dobrze. Taa. Oczywiście.
Zawołaj mnie jak będziesz|czegoś potrzebował.

Było:

Dziękuję. Bardzo dziękuję. | Jestem taki niezdarny.
- Zdąża się każdemu z nas. Proszę. | - Dziękuję.
- Pomogę panu. | - Dziękuję.
- Gdzie to ma iść? | - Caroline Lane. Apartament Park.
Właśnie się wprowadziła i zażyczyła sobie | a aby ją rozpakować i wyprasować rzeczy.
Tu. Krew i Słodycz:

Jest:

Dziękuję. Bardzo dziękuję.|Jestem taki niezdarny.
- Zdąża się każdemu z nas. Proszę.|- Dziękuję.
- Pomogę panu.|- Dziękuję.
- Gdzie to ma iść?|- Caroline Lane. Apartament Park.
Właśnie się wprowadziła i zażyczyła sobie,|aby zapakować i wyprasować jej rzeczy.
Tu. Krew i Słodycz...

Było:

Jesteś taka niedobra. | Naprawdę jesteś, Rach.

Jest:

Jesteś taka niedobra.|Naprawdę jesteś, Rach.

Było:

Dziękuję. Wszystko, uważam, że są czasem, | wzloty i upadki.
Jednego dnia, patrzymy na pierścionki, | następnego dnia zrywamy.

Jest:

Dziękuję. Wszystko, uważam, że są czasem,|wzloty i upadki.
Jednego dnia, patrzymy na pierścionki,|następnego dnia zrywamy.

Było:

Mój asystent przez przypadek wysłał | mój kalendarz na ten tydzień na jego e-mail.
Oczywiście, dodałam kilka ekstra lunchów | i kolacji z moim byłym.

Jest:

Mój asystent przez przypadek wysłał|mój kalendarz na ten tydzień na jego e-mail.
Oczywiście, dodałam kilka ekstra lunchów|i kolacji z moim byłym.

Było:

- To trzeba wyprasować. | - Dobrze.
Ale nie zapominajmy o branży Erica | towary na całe życie.
Mała konkurencja teraz | może podwyższyć moją cenę na rynku.
Słuchaj moja droga, Spóźnię się. | Zadzwonię później, dobrze?
- Przepraszam...
- Mogłabyś przytrzymać te dwie wyjściowe | które Dolce przysłał wcześniej?

Jest:

- To trzeba wyprasować.|- Dobrze.
Ale nie zapominajmy o branży Erica|towary na całe życie.
Mała konkurencja teraz|może podnieść moją cenę na rynku.
Słuchaj moja droga, spóźnię się.|Zadzwonię później, dobrze?
Przepraszam...
Mogłabyś przytrzymać te dwie wyjściowe,|które Dolce przysłał wcześniej?

Było:

Więc, po prostu nie mogę stwierdzić tego | bez pończoch.
Czy mogę poprosić cię | o wielką przysługę?
Wiem, że to nie należy do Twoich obowiązków | i nigdy bym o to nie poprosiła, lecz jestem taka...
- W porządku. | - Jesteś tak milutka.
Czy mogłabyś polecieć na dół do Madison | i przynieść mi trzy pary pończoch?
- Odźwierny zwykle to robi. | - Tak, ale on się pogubi gdy zacznę tłumaczyć o co mi chodzi.
Proszę. Wyglądasz jak osoba...
Która wie jak jest różnica | między polewą a karmelem.
- Dobrze. | - Dzięki.

Jest:

Więc, po prostu nie mogę stwierdzić tego|bez pończoch.
Czy mogę poprosić cię|o wielką przysługę?
Wiem, że to nie należy do twoich obowiązków|i nigdy bym o to nie poprosiła, lecz jestem taka...
- W porządku.|- Jesteś tak milutka.
Czy mogłabyś polecieć na dół do Madison|i przynieść mi trzy pary pończoch?
- Odźwierny zwykle to robi.|- Tak, ale on się pogubi gdy zacznę tłumaczyć o co mi chodzi.
Proszę. Wyglądasz na osobę...
która wie jaka jest różnica|między polewą a karmelem.
- Dobrze.|- Dzięki.

Było:

- Dobrze. | - Przepraszam...
Czy mogłabyś przysłać tu kogoś | aby dokończył rozpakowywania?
- Natychmiast. | - Dzięki...Na razie.

Jest:

- Dobrze.|- Przepraszam...
Czy mogłabyś przysłać tu kogoś|aby dokończył rozpakowywanie?
- Natychmiast.|- Dzięki... Na razie.

Było:

- Myślisz, że będzie padać deszcz? | - Może. To jest możliwe.
- Cześć, gdzie się pali? | - Nigdzie.
Muszę coś załatwić. | Jestem już spóźniona.
- Czy możesz to dla mnie wyprasować? | - Oczywiście, jak będę miała czas.
A tak przy okazji, dwa pudle | atakują Twój wózek.
- Co? | - Spóźnię się na występ Ty'a!
Mary Anne, jeżeli nie założysz tej sukienki | To ja tam przyjdę.
Wejdę do twojej garderoby. | I nałożę ją na ciebie.

Jest:

- Myślisz, że będzie padać deszcz?|- Może. To całkiem możliwe.
- Cześć, gdzie się pali?|- Nigdzie.
Muszę coś załatwić.|Jestem już spóźniona.
- Czy możesz to dla mnie wyprasować?|- Oczywiście, jak będę miała czas.
A tak przy okazji, dwa pudle|atakują twój wózek.
- Dwa co?|- Spóźnię się na występ Ty'a!
Mary Anne, jeżeli nie założysz tej sukienki,|to ja tam przyjdę.
Wejdę do twej garderoby|i nałożę ją na ciebie.

Było:

Przepraszam panią? | Gdzie Pani idzie?
- Do tyłu zobaczyć czy jest Carrie. | - Carrie tu nie ma.
Więc czy możesz się cofnąć dalej? | Dalej.
Dalej. Daleko stąd. | Dziękuję.

Jest:

Przepraszam panią?|Gdzie pani idzie?
- Do tyłu zobaczyć czy jest Carrie.|- Carrie tu nie ma.
Więc czy możesz się cofnąć dalej?|Dalej.
Dalej. Daleko stąd.|Dziękuję.

Było:

No co ty... NO CO TY?| - Przepraszam, tylko chwileczkę.
Wiesz co? Mam klientów, | więc mów szybko.

Jest:

- No co ty... NO CO TY?|- Przepraszam, tylko chwileczkę.
Wiesz co? Mam klientów,|więc mów szybko.

Było:

- Czy mogę pani zadać jedno pytanie?
Wie Pani co? | Musi Pani poczekać. Dobrze?

Jest:

Czy mogę pani zadać jedno pytanie?
Wie pani co?|Musi pani poczekać. Dobrze?

Było:

- Nie wiem. | - Ty!!!
- Nie możesz tu być. | - Leezette?

Jest:

- Nie wiem.|- Ty!!!
- Nie możesz tu być.|- Leezette?

Było:

Wiesz, że jesteśmy siostrami | w tym samym interesie - służymy innym...
A ja się spieszę... | Więc zacznij obsługiwać niższej klasy klientów...

Jest:

Wiesz, że jesteśmy siostrami|w tym samym interesie - służymy innym...
A ja się spieszę...|Więc zacznij obsługiwać niższej klasy klientów...

Było:

Jest:

Było:

- Nie ma sprawy. Nie zapomnij torebki. | - Dziękuję.

Jest:

- Nie ma sprawy. Nie zapomnij torebki.|- Dziękuję.

Było:

- Nie będę miała czasu, aby się przebrać. | - Będziesz miała. Spóźnimy się trochę.

Jest:

- Nie będę miała czasu, aby się przebrać.|- Będziesz miała. Spóźnimy się trochę.

Było:

- Idziemy. | - Ja byłam na czas.

Jest:

- Idziemy.|- Ja byłam na czas.

Było:

- Halo? | - Marisa?
- Marcus. Taa.
Nie, Nie słyszę cię.
- Kiedy Ty ma tę przemowę? | - Już mam, już mam.

Jest:

- Halo?|- Marisa?
Marcus. Taa.
Nie. Nie słyszę cię.
- Kiedy Ty ma tę przemowę?|- Już mam, już mam.

Było:

- I nie możesz się spóźnić. | - No...

Jest:

- I nie możesz się spóźnić.|- No...

Było:

- Właśnie zerwałeś. Co? | - Nie mogę tam być. Jestem w Miami.
- Proszę powiedz, że żartujesz. | - Jestem w Miami z Mugsy.

Jest:

- Właśnie zerwałeś. Co?|- Nie mogę tam być. Jestem w Miami.
- Proszę powiedz, że żartujesz.|- Jestem w Miami z Mugsy.

Było:

Jest:

Było:

Wypadło z twojej torby. To Twoje?

Jest:

Wypadło z twojej torby. To twoje?

Było:

Kierownictwo ?

Jest:

Kierownictwo?

Było:

- Co? |- Nic nie mówię.
Możesz nic nie mówić | gdzieś indziej?
Naszym następnym mówcą | będzie Ty Ventura.

Jest:

- Co?|- Nic nie mówię.
Możesz nic nie mówić|gdzieś indziej?
Naszym następnym mówcą|będzie Ty Ventura.

Było:

Jest:

Było:

Urodzony niszczyciel, | niemniej jednak był on...
Był odpowiedzialny za zbombardowanie...
Za gwałtowne zbombardowanie...

Jest:

Stworzony niszczyciel,|niemniej jednak był...
był odpowiedzialny za zbombardowanie...
za gwałtowne zbombardowanie...

Było:

Oni wszyscy śmiali się ze mnie | i wtedy zapomniałem słów.
Wiesz, czasem tak się zdarza, | kotku.

Jest:

Oni wszyscy śmiali się ze mnie|i wtedy zapomniałem słów.
Wiesz, czasem tak się zdarza,|kotku.

Było:

Ponieważ mam coś dla ciebie. | Nowe taśmy Nixona.
No dalej, wiesz, | że chcesz to otworzyć.

Jest:

Ponieważ mam coś dla ciebie.|Nowe taśmy Nixona.
No dalej, wiesz,|że chcesz to otworzyć.

Było:

Och, malutki. | Przepraszam.

Jest:

Och, malutki.|Przepraszam.

Było:

Ma pracę na budowie | w Poughkeepsie.
To był czas wypłat | i musiał tam zostać, kochanie.

Jest:

Ma pracę na budowie|w Poughkeepsie.
To był czas wypłat|i musiał tam zostać, kochanie.

Było:

Jest:

Było:

Wiesz, jest mi naprawdę przykro | za to co się stało.
To nie Twoja wina.
- Do zobaczenia. Dziękuję. | - Oczywiście.

Jest:

Wiesz, jest mi naprawdę przykro,|że tak wyszło.
To nie twoja wina.
- Do zobaczenia. Dziękuję.|- Oczywiście.

Było:

To jest dzieciak. | Ma cały hotel do zabawy.
- My przychodzimy tu codziennie.
- Będzie miał piłkę. | Ty to powiedziałaś.
- Musisz się rozluźnić. | - Nie jestem zainteresowana.
- Dlaczego bierzesz moje chusteczki?
- Potrzebuję ich. | Jak już tam jesteś, daj mi mydło, czepki do kąpieli.
Potrzebujemy trochę | rozrywki w naszym życiu.

Jest:

To jest dzieciak.|Ma cały hotel do zabawy.
My przychodzimy tu codziennie.
- Dostanie piłkę.|- Ty to powiedziałaś.
- Musisz się rozluźnić.|- Nie jestem zainteresowana.
Dlaczego bierzesz moje chusteczki?
Potrzebuję ich.|Jak już tam jesteś, daj mi mydło, czepki do kąpieli.
Potrzebujemy trochę|rozrywki w naszym życiu.

Było:

- To oznacza "wziąć nogi za pas. " | - Może dla ciebie.
- Jestem z tobą, dziewczyno. | - Tylko raz się żyje.
- Wiesz. No dalej. | - Nie.
Żyj, dziewczyno. | Ja żyję.
No dalej, pomóż mi sprzątnąć apartament Park. | Ty nic nie robisz.
O, przepraszam. Czy ty nie jesteś | pokojówką, którą miałam wczoraj?
- Tak, Pani.
- O, fantastycznie. Potrzebuję | kolejnej przysługi.
Jestem spóźniona na lunch, | W przeciwnym razie zrobiła bym to sama.
Czy mogłabyś polecieć na dół do butiku | i oddać te ubrania z szafy?
- Oczywiście, zajmę się tym. | - Dziękuję. Jesteś najlepsza.
- Kim ona jest? | - Ona jest boginią.
Mieszka w Apartamencie Park. | Wy dwie macie wiele wspólnego.

Jest:

- To oznacza "wziąć nogi za pas."|- Może dla ciebie.
- Jestem z tobą, dziewczyno.|- Tylko raz się żyje.
- Wiesz. No dalej.|- Nie.
Żyj, dziewczyno.|Ja żyję.
No dalej, pomóż mi sprzątnąć apartament Park.|Ty nic nie robisz.
O, przepraszam. Czy ty nie jesteś|pokojówką, którą miałam wczoraj?
Tak, pani.
O, fantastycznie. Potrzebuję|kolejnej przysługi.
Jestem spóźniona na lunch,|W przeciwnym razie zrobiła bym to sama.
Czy mogłabyś polecieć na dół do butiku|i oddać te ubrania z szafy?
- Oczywiście, zajmę się tym.|- Dziękuję. Jesteś najlepsza.
- Kim ona jest?|- Ona jest boginią.
Mieszka w Apartamencie Park.|Wy dwie macie wiele wspólnego.

Było:

To co ja miałam na myśli to | to, że ona też miała chłopaka...
Z którym była jakiś czas,|i który nadal nie pękł...
Jej wisienki? | Ponieważ wtedy byłybyśmy identyczne.
- Na co się tak patrzysz? | - Miałam na myśli pytanie.

Jest:

To co ja miałam na myśli to|to, że ona też miała chłopaka...
z którym była jakiś czas,|i który jednak nie zaznał...
Jej wisienki?|Ponieważ wtedy byłybyśmy identyczne.
- Na co się tak patrzysz?|- Miałam na myśli pytanie.

Było:

No dobra, tu jest różnica | pomiędzy mną a boginią.
Ona gra w różne gierki | aby naciągnąć go by on ją chciał...
- A ty co? | - Ja ciężko pracuję dla pieniędzy.
Wracając do podania, które | chcesz złożyć? Kierownictwo?

Jest:

No dobra, tu jest różnica|pomiędzy mną a boginią.
Ona gra w różne gierki,|aby zanęcić go by ją chciał...
- A ty co?|- Ja ciężko pracuję dla pieniędzy.
Wracając do podania, które|chcesz złożyć? Kierownictwo?

Było:

- Dolce, ładne. | - Nie, nie, no dalej, wyłaź stamtąd.
Tylko chce sobie popatrzeć. | I tak zostaną oddane.
Wpędzisz nas w kłopoty. | Cześć, Panie.
Zostaw te rzeczy w spokoju. No już. | Miałaś mi pomagać.
Dotknij ten materiał.

Jest:

- Dolce, ładne.|- Nie, nie, no dalej, wyłaź stamtąd.
CHcę tylko sobie popatrzeć.|I tak zostaną oddane.
Wpędzisz nas w kłopoty.|Cześć, panie.
Zostaw te rzeczy w spokoju. No już.|Miałaś mi pomagać.
Dotknij tego materiału.

Było:

To kosztuje $5000.
Za jeden biały komplet? | Jak można to utrzymać w czystości?

Jest:

To kosztuje $5.000.
Za jeden biały komplet?|Jak można to utrzymać w czystości?

Było:

O, tak. | To jest szóstka, ty jesteś szóstka.
Co ty robisz? | Co ty robisz?

Jest:

O, tak.|To jest szóstka, ty jesteś szóstka.
Co ty robisz?|Co ty robisz?!

Było:

- Ja mam 7 i pół.
- To znaczy, że masz 8. | Załóż tylko jakieś sportowe skarpetki i jesteś gotowa.

Jest:

Ja mam 7 i pół.
To znaczy, że masz 8.|Załóż tylko jakieś sportowe skarpetki i jesteś gotowa.

Było:

Co ty robisz? | Nie, aż ich nie przymierzysz.

Jest:

- Co ty robisz?|- Nie odłożę, póki ich nie przymierzysz.

Było:

One nie są jej. One nie są Dolce'a. | Technicznie patrząc one są porzucone.
Niech nas nie usłyszą. | Kto, ubrania?
Marisa Ave Maria Ventura...
kiedy ty lub ja będziemy mogły | przymierzyć jakąś rzecz za 5000$?
No dalej, poczuj jak druga | połowa się czuje,
Cześć, Lily, co robisz? | Cześć. Przyszywam guzik.

Jest:

One nie są jej. One nie są Dolce'a.|Technicznie patrząc one są porzucone.
- Niech nas nie usłyszą.|- Kto, ubrania?
Marisa, Ave Maria, Ventura...
Kiedy ty lub ja będziemy mogły|przymierzyć jakąś rzecz za $5.000?
No dalej, poczuj jak ta druga|połowa się czuje.
- Cześć, Lily, co robisz?|- Cześć. Przyszywam guzik.

Było:

Gdzie idziesz? | Pokręcę się. Zaraz wracam.
- Tylko nie odchodź za daleko, dobra? | - Dobra.

Jest:

- Gdzie idziesz?|- Pokręcę się. Zaraz wracam.
- Tylko nie odchodź za daleko, dobra?|- Dobra.

Było:

Rufus, do nogi. | Do nogi. Siad.
- Dokąd idziesz? | - Na spacer.
Nie, nie, Na dole ma lunch Liga Głosujących Kobiet.
- Powinniśmy zrobić przejazd i szybki postój? |- Taa, tam i z powrotem. I niech się śmieją.
- Hej, Jer, szybkie pytanie. Uczciwie. | - Rzecz jasna.
Czy wyglądam tak głupio | jak ty myślisz, że jestem?
Nie. Znaczy się, nie jesteś głupi. | O czym ty mówisz?
- Idziemy.
- Gdzie idziesz? Nie. | Masz problem z lunchem tych pań?
Mam problem próbując obalić | Victora Delgado. Pamiętasz go?
Facet, który konkurował ze | mną o miejsce w Senacie.
Facet, który ma mówić na tym lunchu na dole?

Jest:

Rufus, do nogi.|Do nogi. Siad.
- Dokąd idziesz?|- Na spacer.
O nie, nie. Na dole ma lunch|Liga Głosujących Kobiet.
- Powinniśmy zrobić przejazd i szybki postój?|- Taa, tam i z powrotem. I niech się śmieją.
- Hej, Jer, szybkie pytanie. Uczciwie.|- Rzecz jasna.
Czy wyglądam tak głupio|jak ty myślisz, że jestem?
Nie. Znaczy się, nie jesteś głupi.|O czym ty mówisz?
Idziemy.
Gdzie idziesz? Nie.|Masz problem z lunchem tych pań?
Mam problem z obaleniem|Victora Delgado. Pamiętasz go?
Facet, który konkurował ze|mną o miejsce w Senacie.
Facet, który ma przemawiać na tym lunchu na dole?

Było:

Wiem, że to obraża twój sens | sprawiedliwości, ale ja chcę wygrać.
- Nie poddajesz się. | - Nie, oczywiście, że nie.
Dlatego mnie zatrudniłeś. | Idziesz do restauracji, dobra?
Idziesz do tego Maddox'a w poniedziałek. | "Witam," "żegnam," i masz wolne.

Jest:

Wiem, że to urąga twemu poczuciu|sprawiedliwości, ale ja chcę wygrać.
- Nie poddajesz się.|- Nie, oczywiście, że nie.
Dlatego mnie zatrudniłeś?|Idziesz do restauracji, dobra.
Idziesz do tego Maddox'a w poniedziałek.|"Witam," "żegnam", i masz wolne.

Było:

Spójrz, oni mają ludzi którzy będą | spacerować z Twoim psem dla Ciebie.
- Znaczy się, wiem, że to szalony pomysł. | - Ja chcę spacerować z moim psem.
Spokojnie. Zaczynasz | tracić swoje włosy.
On jest przyjazny.
- Wabi się Rufus. | - Cześć, Rufus.
Więc, czego słuchasz?
- The Best of Bread. | - Best of Bread? Interesujące.

Jest:

Słuchaj, oni mają ludzi, którzy będą|spacerować z twoim psem dla ciebie.
- Znaczy się, wiem, że to szalony pomysł.|- Ja chcę spacerować z moim psem.
Spokojnie. Zaczynasz|tracić swoje włosy.
Jest przyjazny.
- Wabi się Rufus.|- Cześć, Rufus.
Czego słuchasz?
- The Best of Bread.|- Best of Bread? Interesujące.

Było:

- Ty.
- Miło mi cię poznać, | Ty. Ja jestem Chris.
Ja jestem łysy i nikt szczególny. | Wiem kim Pan jest.

Jest:

Ty.
Miło mi cię poznać, Ty.|Ja jestem Chris.
- Ja jestem łysy i nikt szczególny.|- Wiem kim pan jest.

Było:

Wiem, że jest Pan | Stanowym członkiem zgromadzenia.
Wiem, że myśli Pan | o zostaniu senatorem.
Znam Pana wyniki głosowania | i Pana stanowisko w sprawie środowiska.

Jest:

Wiem, że jest pan|stanowym członkiem Zgromadzenia.
Wiem, że myśli pan|o fotelu senatora.
Znam pana wyniki głosowania|i pana stanowisko w sprawie środowiska.

Było:

- Spójrz, nie lubię przerywać, ale... | - Jesteś Republikaninem?
Tak. | Dlaczego?
Richard Nixon był Republikaninem. | Co z tego?
- On kłamał. | - Więc, co to znaczy?
- Nic.

Jest:

- Spójrz, nie lubię przerywać, ale...|- Jesteś Republikaninem?
- Tak.|- A czemu pytasz?
- Richard Nixon był Republikaninem.|- Co z tego?
- On kłamał.|- I co to oznacza?
Nic.

Było:

- Nikt.

Jest:

Nikt.

Było:

- Twoi rodzice? | Demokraci czy Republikanie?
- Jak to różnica w tych czasach? | - Kocham tego dzieciaka.
Czego nie można kochać?
- Gdzie idziesz? | - Idę na spacer z Rufusem.
Co, czy ty piszesz książkę? | Za 10 minut, dobra?
- Jedno siku. | - Jeśli mama się zgodzi, mogę przyjść?
- Co? | - Jeśli mama się zgodzi, mogę przyjść?
- Oczywiście. Gdzie jest Twoja mama? | - Na 22. Apartament Park.
Nie, wiesz co, Chris? | Ty się spieszysz.
- On nie ma czasu. | - Nie, on się spieszy. Ja jestem w porządku.
- Ty go weź. | - Co?
- Ja jadę z Tobą na górę. | I tak zapomniałem wziąć jego piłkę.
Ja nie chcę... | Czekaj!

Jest:

Twoi rodzice?|Demokraci czy Republikanie?
- Jaka to różnica w tych czasach?|- Podoba mi się ten dzieciak.
A co tu do podobania?
- Gdzie idziesz?|- Idę na spacer z Rufusem.
Piszesz książkę?|Masz 10 minut, dobra?
- Jedno siku.|- Jeśli mama się zgodzi, mogę iść z tobą?
- Co?|- Jeśli mama się zgodzi, mogę iść z tobą?
- Oczywiście. Gdzie jest twoja mama?|- Na 22. Apartament Park.
Nie, wiesz co, Chris?|Spieszysz się.
- On nie ma czasu.|- Nie, to jemu się spieszy. Mi nic nie jest.
- Ty go weź.|- Co?
Ja jadę z tobą na górę.|I tak zapomniałem wziąć mu piłkę.
Ja nie chcę...|Czekaj!

Było:

Co ty tu robisz? | Gdzie jest mama?
To do Ciebie, Pani.
O czym ty mówisz? | Ty, czy nie powinieneś?

Jest:

- Co ty tu robisz?|- Gdzie jest mama?
To do ciebie, pani.
O czym ty mówisz?|Ty, czy nie powinieneś...?

Było:

I jeśli się zgodzisz, | pójdę z nim na spacer, dobrze?
- Witam. | - Cześć.
Nie zapominaj, że jestem dzieckiem | i potrzebuję świeżego powietrza
- Mamo, proszę, mogę iść?
Jestem Chris Marshall. |- Caroline...
Chcesz swój płaszcz? | - Co?
- Pogoda może się zmienić.
- Czy nie mówiłaś, że mamy piękny dzień? |- O, wychodzisz?
- Czy nie mówiłaś, | że chcesz rozprostować nogi?
Więc, jeśli twój mąż | nie będzie miał nic przeciwko...

Jest:

I jeśli się zgodzisz,|pójdę z nim na spacer, dobrze?
- Witam.|- Cześć.
Nie zapominaj, że jestem dzieckiem|i potrzebuję świeżego powietrza.
Mamo, proszę, mogę iść?
- Jestem Chris Marshall.|- Caroline...
- Chcesz swój płaszcz?|- Co?
Pogoda może się zmienić.
- Czy nie mówiłaś, że mamy piękny dzień?|- O, wychodzisz?
Czy nie mówiłaś,|że chcesz rozprostować nogi?
Więc, jeśli twój mąż|nie będzie miał nic przeciwko...

Było:

- Ja nie mam męża. | - W takim razie nalegam.
- Chodź z nami, jeśli masz czas.
- No chodź mamo. | - No to idziemy.

Jest:

- Ja nie mam męża.|- W takim razie nalegam.
Chodź z nami, jeśli masz czas.
- No chodź mamo.|- No to idziemy.

Było:

- Załóż to.
- Buty są za duże. |- Baw się dobrze. Miłego dnia.
- Chodź, Ty, poszukamy Rufusa. | - Chodź mamo.
Panie Marshall, John Bextrum, | kierownik hotelu.

Jest:

Załóż to.
- Buty są za duże.|- Baw się dobrze. Miłego dnia.
- Chodź, Ty, poszukamy Rufusa.|- Chodź, mamo.
Panie Marshall, John Bextrum,|kierownik hotelu.

Było:

- Więc bądź spokojny, dobrze? | - Dobrze.

Jest:

- Więc bądź spokojny, dobrze?|- Dobrze.

Było:

Jeśli to znowu wypadnie, | to schowaj to dla mnie.
I wieczór wcześniej. | Nie odpowiadałeś na pager.
- Naprawdę? Nie otrzymałem żadnej wiadomości. | - Naprawdę?

Jest:

Jeśli to znowu wypadnie,|to schowaj to dla mnie.
I wieczór wcześniej.|Nie odpowiadałeś na pager.
- Naprawdę? Nie otrzymałem żadnej wiadomości.|- Doprawdy?

Było:

Piękny strój | Jak można go utrzymać w czystości.

Jest:

Piękny strój|Jak można go utrzymać w czystości.

Było:

Myślisz, że to ta jego nowa dziewczyna? | Na dziś wieczór.
Panie, może zechciałybyście | się do nas przyłączyć?
- Świnia.
No chodź, Rufus, zrób siku | ja mam inne zajęcia.
- Sikaj! Podnieś nogę. | - Jerry Siegel, czy to pan?
Cześć, Maddox, jak się masz? | Jak ten świat jest mały.

Jest:

Myślisz, że to ta jego nowa dziewczyna?|Na dziś wieczór.
Panie, może zechciałybyście|się do nas przyłączyć?
Świnia.
No chodź, Rufus, zrób siku|ja mam inne zajęcia.
- Sikaj! Podnieś nogę.|- Jerry Siegel, czy to pan?
Cześć, Maddox, jak się masz?|Jak ten świat jest mały.

Było:

Victor, Jerry Siegel, | Prawa ręka Chrisa Marshalla.
- Szczotkujesz go też? | - To dobre.
Pokazywałem Victorowi nasz nowy | budynek na 57. Chcesz się przyłączyć?
Nie, nie mogę. Jestem zajęty. | Muszę...
- Tak widzę. | - Znaczy się...
Nie zapomnij posprzątać po nim.

Jest:

Victor, Jerry Siegel,|prawa ręka Chrisa Marshalla.
- Szczotkujesz go też?|- A to dobre.
Pokazywałem Victorowi nasz nowy|budynek na 57. Chcesz się przyłączyć?
Nie, nie mogę. Jestem zajęty.|Muszę...
- Tak widzę.|- Znaczy się...
Nie zapomnij po nim posprzątać.

Było:

Idziemy. Musisz się powstrzymać | No dalej!
Dobrze, ja trzymam. | Idziemy do parku.
Poszukam Rufusa i Jerry'ego | i się spotkamy. Naprzód.
Ludzie, tu nic nie ma. | To tylko stara znajoma z synem.
- Czy ona ma imię? | - Taa, "Niezidentyfikowana Stara Znajoma. "
Wy dacie mi to, | a ja wam dam 15 minut...
W poniedziałek wieczorem. | Wpuścisz nas na spotkanie?
- Masz to. | - Darmowe drinki?
- Nie naciskaj. | - Dziękuję.
No chodź, Rufus. | Dobrze się bawiłeś ze starym Jerrym?
Świetnie! | To była najlepsza pora.
Delgado i Maddox widzieli mnie spacerującego | z tym cholernym psem.
Widzisz, powinieneś częściej wychodzić. | Idziemy, Rufus.
On tam będzie. | On tam będzie o 1:30.
Chcę żebyś ty był tam o 1:00, dobra? | W porządku? Dobrze?

Jest:

Idziemy. Musisz się powstrzymać.|No dalej!
Dobrze, ja trzymam.|Wybieramy się do parku.
Poszukam Rufusa i Jerry'ego|i się tam spotkamy. Proszę iść.
Ludzie, nie róbcie zbiegowiska.|To tylko stara znajoma z synem.
- Czy ona ma imię?|- Taa, "Niezidentyfikowana Stara Znajoma."
Dacie mi teraz spokój,|a ja wam dam 15 minut...
- ...w poniedziałek wieczorem.|- Wpuścisz nas na spotkanie?
- Jasne.|- Darmowe drinki?
- Nie przeginaj.|- Dziękujemy.
No chodź, Rufus.|Dobrze się bawiłeś ze starym Jerrym?
Świetnie!|To była najlepsza pora.
Delgado i Maddox widzieli mnie spacerującego|z tym cholernym psem.
Widzisz, powinieneś częściej wychodzić.|Idziemy, Rufus.
On tam będzie.|On tam będzie o 1:30.
Chcę żebyś ty był tam o 1:00, dobra?|W porządku? Dobrze?

Było:

Właśnie je pożyczyłam | Niezłe co?
- Czekajcie! | - Nic nie mów. Tylko udawaj...
Nie poradziłabym sobie | z tym fotografami przez cały czas.
Nie wiesz co możesz zrobić | do czasu aż musisz to zrobić.
Nie ma dużego wyboru. | Można się przyzwyczaić.
- Mogę go wziąć? | - Oczywiście. Bierz.
- Uważaj on jest silny. | - Idziemy.
- Uważaj i nie oddalaj się. | - Dobrze.
Dzięki za to. | On był trochę zdołowany.
Wczoraj miał przemowę w szkole | i trochę mu nie wyszło.
- Nie było dobrze. |- Przemówienia mogą być trudne. Co się stało?
Nie wiem. | Zamarł na scenie i uciekł.
I teraz nie chce nawet słyszeć o wystąpieniach publicznych. | Jest taki nie swój.
Zawsze się denerwuję | zanim zacznę.
- Naprawdę? | - Taa.
No, nie zawsze. | Ale czasami.
- Panie Marshall?
- Patrzcie na te psy. |- Co za niespodzianka, pani od psów.

Jest:

Właśnie je pożyczyłam|Niezłe co?
- Czekajcie!|- Nic nie mów. Tylko udawaj...
Nie wytrzymałabym z tymi |fotografami na okrągło.
Nie wiesz co możesz zrobić|do czasu aż musisz to zrobić.
Nie ma dużego wyboru.|Można się przyzwyczaić.
- Mogę go wziąć?|- Oczywiście. Bierz.
- Uważaj on jest silny.|- Idziemy.
- Uważaj i nie oddalaj się.|- Dobrze.
Dzięki za to.|On był trochę zdołowany.
Wczoraj miał przemowę w szkole|i trochę mu nie wyszło.
- Nie było dobrze.|- Przemówienia mogą być trudne. Co się stało?
Nie wiem.|Zamarł na scenie i uciekł.
I teraz nie chce nawet słyszeć |o wystąpieniach publicznych. Jest taki nie swój.
Zawsze się denerwuję|zanim zacznę.
- Naprawdę?|- Taa.
No, nie zawsze.|Ale czasami.
Panie Marshall?
- Patrzcie na te psy.|- Co za niespodzianka, pani od psów.

Było:

- Czy to Rufus? | - Tak to on.

Jest:

- Czy to Rufus?|- Tak to on.

Było:

Jest:

Było:

O, Boże! Prawie usiadłam | na pańską twarz. | Tutaj.

Jest:

O, Boże! Prawie usiadłam|na pańską twarz.

Było:

Nigdy nie spotkałem 10 letniego | przeciwnika Nixona.
Taa, wiem. W zeszłym roku, | przerabiali w szkole lata 70...
I dostał obsesji na punkcie | polityków i muzyki.

Jest:

Nigdy nie spotkałem 10-letniego|przeciwnika Nixona.
Taa, wiem. W zeszłym roku,|przerabiali w szkole lata 70...
i popadł w obsesję na punkcie|polityków i muzyki.

Było:

- Żartujesz! | - Nie.
Czekam aż zacznie odkrywać następną dekadę.|Uczę się wiele przy nim.

Jest:

- Żartujesz!|- Nie.
Czekam aż zacznie odkrywać następną dekadę.|Wiele się przy nim uczę.

Było:

- Tak myślisz? | - Tak.
Wiesz co? Rzuciłem patyk | a Rufus go złapał!
- Naprawdę? | - Tak. Zrobię to jeszcze raz.

Jest:

- Tak myślisz?|- Tak.
Wiesz co? Rzuciłem patyk|a Rufus go złapał!
- Naprawdę?|- Tak. Zrobię to jeszcze raz.

Było:

Nie jestem pewna. | Zawsze zatrzymujesz się w Beresford?

Jest:

- Nie jestem pewna.|- Zawsze zatrzymujesz się w Beresford?

Było:

- Praca. | - Czym się zajmujesz?
- O, mój Boże! Godzina 11, przy drzewie. | - Co?
- Spójrz, Godzina 11. |- To jest Eddie Yatter.
- Co to znaczy? | - To jest papparazzi. Nic na niego nie mogę poradzić.

Jest:

- Praca.|- Czym się zajmujesz?
- O, mój Boże! Godzina 11, przy drzewie.|- Co?
- Spójrz, Godzina 11.|- To jest Eddie Yatter.
- Co to znaczy?|- To jest papparazzi. Nic na niego nie mogę poradzić.

Było:

Jego celem ostatnio jest | przyłapanie mnie z inną kobietą...
I jego parszywy brukowiec będzie mógł napisać, | że zerwałem z...

Jest:

Jego celem ostatnio jest|przyłapanie mnie z inną kobietą...
Wtedy jego parszywy brukowiec będzie|mógł napisać, że zerwałem z...

Było:

Jest:

Było:

- Jest tam jakaś prawda? | - Nie.
Owszem, widywaliśmy się. | Teraz widujemy się mniej.

Jest:

- Jest tam jakaś prawda?|- Nie.
Owszem, widywaliśmy się.|Teraz widujemy się mniej.

Było:

Chciałem coś tobie pokazać. | Za mną.
- O, Boże. | - Pomogę ci.
- Już jestem. W porządku.

Jest:

Chciałem coś ci pokazać.|Za mną.
- O, Boże.|- Pomogę ci.
Już jestem. W porządku.

Było:

- Interesująca perspektywa? | - Taa.
I chciałem powiedzieć, | że jest wolna od paparazzich.
Wiesz kiedy tu najczęściej przychodzę, | gdy muszę wygłosić mowę...
- I się denerwuję. | - Ty się denerwujesz?
- Oczywiście.
- Widzisz? |- Czasem gdy mam stanąć naprzeciwko ludzi...
Moje serce bije bardzo mocno, | a ja nie mogę przypomnieć sobie słów.
- Mam to samo. Wiem. | - Naprawdę? Masz to też?
Wow. Ale w mojej pracy, | to nie jest dobre.
- Co robisz? | - Co robię?

Jest:

- Interesująca perspektywa?|- Taa.
I chciałem powiedzieć,|że jest wolna od paparazzich.
Wiesz kiedy tu najczęściej przychodzę,|gdy muszę wygłosić mowę...
- I się denerwuję.|- Ty się denerwujesz?
Oczywiście.
- Widzisz?|- Czasem gdy mam stanąć naprzeciwko ludzi...
Moje serce bije bardzo mocno,|a ja nie mogę przypomnieć sobie słów.
- Mam to samo.|- Naprawdę? Też to masz?
Wow. Ale w mojej pracy,|to nie jest dobre.
- Co robisz?|- Co robię?

Było:

Spinacz? | To był spinacz do papierów?
Tak. Muszę sobie znaleźć coś... | aby to wyssało nerwową energię z mojego serca.

Jest:

Spinacz?|To był spinacz do papierów?
Tak. Muszę sobie znaleźć coś...|aby to wyssało nerwową energię z mojego serca.

Było:

Jest:

Było:

- Byłby naprawdę do dupy? | - Byłby co?
- Naprawdę do dupy. | - Racja.

Jest:

- Byłby naprawdę do dupy?|- Byłby co?
- Naprawdę do dupy.|- Racja.

Było:

Mamo, | możemy iść zobaczyć pingwiny?
- Idziemy zobaczyć pingwiny. | - Pięć minut.
- Ty masz zły wpływ. | - Mam?

Jest:

Mamo,|możemy iść zobaczyć pingwiny?
- Idziemy zobaczyć pingwiny.|- Pięć minut.
- Masz zły wpływ.|- Tak?

Było:

One są takie śmieszne. | Wyglądają jak mali, grubi, kolesie w smokingach.
Mówiąc o grubych kolesiach w smokingach, | jest to spotkanie w poniedziałek wieczór.
To czarny krawat. | To jest kolacja za 2500$.
- O, mój Boże. 2500$ za talerz? | - 2500$ za talerz.
- Mam nadzieję że zatrzymasz sobie talerz. | - Możesz jeśli chcesz.
- Po co to? |- Dla literackiej promocji miasta. Coś co wspomagam.
Przynosi to wielkie | korzyści dla Maddox'a.
Nie jest to takie nudne jak może się wydawać. | Nie wiem, czy jesteś zainteresowana?
Chwileczkę. Czy to nie jest ten facet | który zatrudnił Yatter'a, aby zdobyć twoje zdjęcia?

Jest:

One są takie śmieszne.|Wyglądają jak mali, grubi, kolesie w smokingach.
Mówiąc o grubych kolesiach w smokingach,|to mam przed oczami kolację w poniedziałkowy wieczór.
Czarny krawat.|Kolacja za $25.000.
- O, mój Boże! $25.000 za talerz?!|- $25.000 za talerz.
- Mam nadzieję, że zatrzymasz sobie talerz.|- Można, jeśli się chce.
- Po co to?|- Dla literackiej promocji miasta. Coś co wspieram.
Przynosi to wielkie|korzyści dla Maddox'a.
Nie jest to takie nudne jak może się wydawać.|Byłabyś może zainteresowana?
Chwileczkę. Czy to nie jest ten facet,|który zatrudnił Yatter'a, aby zdobyć twoje zdjęcia?

Było:

Nie rozumiem. Dlaczego tam idziesz? | Idę ponieważ...Idę...

Jest:

- Nie rozumiem. Dlaczego tam idziesz?|- Idę ponieważ... Idę...

Było:

Czy nikt nie wie, że jesteś tam | tylko po to by się pokazać?

Jest:

Czy nikt nie wie, że jesteś tam|tylko po to by się pokazać?

Było:

- Kiedy przedstawisz to w ten sposób... | - Ja nie przedstawiam. Ty to tak przedstawiłeś.
Nie obchodzi mnie ile musisz | zapłacić za kolację.
Nie powinieneś udawać | i nie ważne z jakiego powodu.
Więc dlaczego mi nie powiesz | co naprawdę myślisz.
Naprawdę chcesz, abym powiedziała | co myślę?
Jeżeli Pan Wanton Maddox, czy jak on | tam się nazywa, naprawdę chce pomóc...
To dlaczego nie da tych 2500$ | za talerz dla miejskich szkół?
I zje trochę mniej tego wieczora, | rozumiesz?
Więc dlaczego nie pójdziesz ze mną | i nie powiesz mu tego.
Poniedziałek... | jestem zajęta. Przepraszam.
Jesteś zajęta, nie możesz? | Co? Możesz to zmienić?

Jest:

- Kiedy przedstawisz to w ten sposób...|- Ja nie przedstawiam. Ty to tak przedstawiłeś.
Nie obchodzi mnie ile musisz|zapłacić za kolację.
Nie powinieneś udawać|i nie ważne z jakiego powodu.
Więc dlaczego mi nie powiesz|co naprawdę myślisz.
Naprawdę chcesz, abym powiedziała|co myślę?
Jeżeli pan Wanton Maddox, czy jak on|tam się nazywa, naprawdę chce pomóc...
to dlaczego nie da tych $25.000$|za talerz dla miejskich szkół?
I może zje trochę mniej tego wieczora,|rozumiesz?
Więc dlaczego nie pójdziesz ze mną|i nie powiesz mu tego.
Poniedziałek...|jestem zajęta. Przepraszam.
Jesteś zajęta, nie możesz?|Co? Możesz to zmienić?

Było:

To mi przypomniało, że muszę już iść | No dalej, musimy iść.
- Musimy iść. Spóźnimy się. | - Czy musimy iść?
- Muszę się dostać z powrotem. | - Caroline.
To nie może być wszystko. No dalej, | nie widzieliśmy węży.

Jest:

To mi przypomniało, że muszę już iść.|No dalej, musimy iść.
- Musimy iść. Spóźnimy się.|- Czy musimy iść?
- Muszę się dostać z powrotem.|- Caroline.
To nie może być wszystko. No dalej,|nie widzieliśmy węży.

Było:

Miło było cię poznać, | Chris'ie Marshall.
Jesteśmy spóźnieni. Musimy iść. | Idziemy.

Jest:

Miło było cię poznać,|Chris'ie Marshall.
Jesteśmy spóźnieni. Musimy iść.|Idziemy.

Było:

- Nie zużyj ich wszystkich na jednym przemówieniu. | - Nie zużyję.
- Tak trzymaj z wynikami sondaży przedwyborczych. | - Będę się starał.
- "To skomplikowane" co to za odpowiedź? |- Szczera.
Jedyną skomplikowaną rzeczą pomiędzy mną a nim |było by ramiączko od biustonosza.
- Co powinnam zrobić? |- Pościelić mu łóżko ze mną w środku?

Jest:

- Nie zużyj ich wszystkich na jednym przemówieniu.|- Nie zużyję.
- Tak trzymaj z wynikami sondaży przedwyborczych.|- Będę się starał.
- "To skomplikowane" co to za odpowiedź?|- Szczera.
Jedyną skomplikowaną rzeczą pomiędzy mną a nim|byłoby ramiączko od biustonosza.
- Co powinnam zrobić?|- Pościelić mu łóżko ze mną w środku?

Było:

- On myśli, że jestem tu gościem. | - No dobra, już dobra.

Jest:

- On myśli, że jestem tu gościem.|- No dobra, już dobra.

Było:

A co z dłońmi? | Były duże?
- Były idealne. | - Idealnie działają.
- Marisa! | - Kto? Co?
- Marisa Ventura, czy jesteś tam? | - O, mój Boże, to Paula!

Jest:

A co z dłońmi?|Były duże?
- Były idealne.|- Idealnie działają.
- Marisa!|- Kto? Co?
- Marisa Ventura, czy jesteś tam?|- O, mój Boże, to Paula!

Było:

Ja tylko... | Wylałam coś na mój fartuch...
Więc go czyściłam, | a ona pomagała mi go zawiązać,
Pan Bextrum chce cię widzieć | w jego biurze natychmiast.

Jest:

Ja tylko...|Wylałam coś na mój fartuch...
Więc go czyściłam,|a ona pomagała mi go zawiązać,
Pan Bextrum chce cię widzieć|natychmiast w swoim biurze.

Było:

Zobacz kto tu jest. | Zrelacjonujmy ostatnią godzinę, dobra?
Delgado zabił, gdy ty byłeś | na spacerze z tym cholernym psem.
- Masz długopis? | - Oczywiście. Proszę.
- Czy jeszcze coś mogę dla ciebie zrobić? | - Nie dziękuję.
Zanieś tę kartkę kobiecie | w apartamencie Park.

Jest:

Zobacz kto tu jest.|Zrelacjonujmy ostatnią godzinę, dobra?
Delgado zabijał, gdy ty byłeś|na spacerze z tym cholernym psem.
- Masz długopis?|- Oczywiście. Proszę.
- Czy jeszcze coś mogę dla ciebie zrobić?|- Nie, dziękuję.
Zanieś tę kartkę kobiecie|w apartamencie Park.

Było:

- Czy możesz to dla mnie zrobić? | - Z przyjemnością.
- Dziękuję. | - Kto to Caroline w Apartamencie Park?
Ktoś kogo poznałem. | Chcesz żeby ktoś poszedł ze mną...
Na to spotkanie literackie Maddox'a | w poniedziałek wieczorem.

Jest:

- Czy możesz to dla mnie zrobić?|- Z przyjemnością.
- Dziękuję.|- Kto to jest Caroline z Apartamentu Park?
Ktoś, kogo poznałem.|Chcesz, aby ktoś poszedł ze mną...
na to spotkanie literackie Maddox'a|w poniedziałek wieczorem.

Było:

...kiedy walczył z nazistami. | - Myślałem, że twoja matka jest na Florydzie.
Tylko upewnij się czy nie jest mężatką, | czy nie jest na lekach...
Lub demokratką. Sprawdziłeś? |- Rufus.
No tak, świetnie. | Czy mogę porozmawiać z tobą prze chwilę?
Chcę, abyś się dowiedział kim jest | Caroline z apartamentu Park.
Nie zapisuj. Tylko zapamiętaj. | Dzięki. Dobra robota.
Proszę wejść, Pani Ventura.
Przyjmuję, że zna Pani powód | dla, którego została Pani wezwana.

Jest:

- ...kiedy walczył z nazistami.|- Myślałem, że twoja matka jest na Florydzie.
Tylko upewnij się czy nie jest mężatką,|czy nie jest na lekach...
- ...ani demokratką. Sprawdziłeś?|- Rufus.
No tak, świetnie.|Czy mogę porozmawiać z tobą przez chwilę?
Chcę, abyś się dowiedział kim jest|Caroline z apartamentu Park.
Nie zapisuj. Tylko zapamiętaj.|Dzięki. Dobra robota.
Proszę wejść, pani Ventura.
Zakładam, że zna pani powód,|dla którego została pani wezwana.

Było:

Czy wiesz co jest podstawą | świetnego hotelu?
- Lokalizacja? |- Lojalność i zaufanie.
Czy możesz powiedzieć, | że posiadasz te cechy?

Jest:

Czy wiesz co jest podstawą|świetnego hotelu?
- Lokalizacja?|- Lojalność i zaufanie.
Czy możesz powiedzieć,|że posiadasz te cechy?

Było:

I zaproponowała mi | bym zwrócił na ciebie uwagę.
Nie mieliśmy pojęcia, | że interesujesz się kierownictwem...
Do czasu,|aż Pani Kehoe nie przyniosła nam twojego podania.
Przy okazji, zapomniałaś | wpisać swojego numeru PESEL...
I nazwiska panieńskiego matki.
Jeśli mogłabyś je wypełnić | i podpisać tam.
Normalnie,| powinnaś przejść roczne szkolenie jako lokaj, ale...
- Zaistniały okoliczności... | - Mamy za dużo rezerwacji i za mało pracowników...
Zadecydowaliśmy przyśpieszyć | twoje podanie.
I przejdziesz do kierownictwa | po sześciu tygodniach treningu.
Ze świadectwem ukończenia | egzaminu praktycznego...
I poznania wszystkich wymaganych | działów.
Więc jak pani widzi, | czasami...
Gdy życie zamyka nam jedne drzwi, | otwiera się okno.

Jest:

I zaproponowała mi|bym zwrócił na ciebie uwagę.
Nie mieliśmy pojęcia,|że interesujesz się kierownictwem...
Do czasu, aż pani Kehoe |nie przyniosła nam twojego podania.
Przy okazji, zapomniałaś|wpisać swojego numeru PESEL...
i nazwisko panieńskie matki.
Jeśli mogłabyś je wypełnić|i podpisać na dole.
Normalnie, powinnaś przejść |roczne szkolenie jako lokaj, ale...
- Zaistniały okoliczności...|- Mamy za dużo rezerwacji i za mało pracowników...
Zadecydowaliśmy się przyśpieszyć|twoje podanie.
I przejdziesz do kierownictwa|po sześciu tygodniach treningu.
Ze świadectwem ukończenia|egzaminu praktycznego...
i poznania wszystkich wymaganych działów.
Więc jak pani widzi,|czasami...
gdy życie zamyka nam jedne drzwi,|otwiera się okno.

Było:

Steph, gdzie jesteś? | Wiem, że tu jesteś.
- Nie mów mi, że jesteś udupiona. | - Nie, ale ty jesteś.
Wiesz co? | Nie masz prawa!
- O czym ty mówisz? |- Napisałaś za mnie moje podanie?
- Razpatrują je. | - Czy wiesz co zrobiłaś?
- Zrobiłam ci przysługę. | - Nie. Jeśli chcesz zrobić mi przysługę...
To zajmij się czasem swoimi | sprawami.
Przez dwa lata gadasz | o zrzuceniu tego uniformu...
I w jaki sposób chcesz to zrobić. | Dziś rano, piłam kawę z Rosalie z personalnego...
I zapytałam jej. | Mówię: "Marisa ma szansę? "
A ona: "Jaka Marisa? " | A ja: "Marisa Ventura. Ona złożyła podanie. "
A ona: "Jeśli ona złożyła podanie, | to ja położę je na samej górze. "
Więc zareagowałam naprawdę nonszalancko | i mówię: "Jesteś pewna? "
A ona obejrzała się dwa razy | i mówi mi:
"Marisa Ventura jeszcze nigdy nie złożyła podania | na stanowisko kierownicze. "

Jest:

Steph, gdzie jesteś?|Wiem, że tu jesteś.
- Nie mów mi, że jesteś udupiona.|- Nie, ale ty jesteś.
Wiesz co?|Nie masz prawa!
- O czym ty mówisz?|- Napisałaś za mnie moje podanie?
- Razpatrują je.|- Czy wiesz co zrobiłaś?
- Zrobiłam ci przysługę.|- Nie. Jeśli chcesz zrobić mi przysługę...
to zajmij się czasem swoimi|sprawami.
Przez dwa lata gadasz|o zrzuceniu tego uniformu...
i w jaki sposób chcesz to zrobić.|Dziś rano, piłam kawę z Rosalie z personalnego...
i zapytałam ją.|Mówię: "Marisa ma szansę?"
A ona: "Jaka Marisa?"|A ja: "Marisa Ventura. Ona złożyła podanie."
A ona: "Jeśli ona złożyła podanie,|to ja położę je na samej górze."
Więc zareagowałam naprawdę nonszalancko|i mówię: "Jesteś pewna?"
A ona obejrzała się dwa razy|i mówi mi:
"Marisa Ventura jeszcze nigdy nie złożyła podania|na stanowisko kierownicze."

Było:

Mój własny partner, | tak mnie okłamuje.
Wtedy pomyślałam, że jesteś za bardzo bojaźliwa,| więc sama to zrobiłam.
Jeżeli wybrał by ciebie, byłabyś szczęśliwa. | A jeśli nie, nie było by żadnej różnicy.

Jest:

Mój własny partner,|tak mnie okłamuje.
Wtedy pomyślałam, że jesteś za bardzo bojaźliwa,|więc sama to zrobiłam.
Jeżeli wybrałby ciebie, byłabyś szczęśliwa.|A jeśli nie, nie byłoby żadnej różnicy.

Było:

Teraz mamy złote lata. | Musimy pokazać że nasze matki myliły się.

Jest:

Mamy teraz złote lata.|Musimy pokazać, że nasze matki się myliły.

Było:

Ale, tak naprawdę to nie skłamałaś. | Technicznie rzecz biorąc.
Teraz zaczynasz mówić | jak Richard Nixon.
Pozwalając wierzyć komuś w prawdę | kiedy nią nie jest...
Kłamstwem jakim jest kłamstwo.
On myśli, że ja mieszkam w apartamencie, | a nie sprzątam. Jestem pokojówką.
Nie lubię się z Tobą sprzeczać, | ale myślę, że on nie myślał o Twoich pieniądzach.

Jest:

Ale, tak naprawdę to nie skłamałaś.|Technicznie rzecz biorąc.
Teraz zaczynasz mówić|jak Richard Nixon.
Pozwalając wierzyć komuś w coś |co nie jest prawdą...
jest takim samym kłamstwem|jakim zwykłe kłamstwo.
On myśli, że ja mieszkam w apartamencie,|a nie sprzątam. Jestem pokojówką.
Nie lubię się z tobą sprzeczać,|ale myślę, że on nie myślał o twoich pieniądzach.

Było:

Wyciągnij klucze z mojej kieszeni. | To jest gorące.

Jest:

Wyciągnij klucze z mojej kieszeni.

Było:

- Dziękuję. | - Nie ma sprawy.

Jest:

- Dziękuję.|- Nie ma sprawy.

Było:

- Oczywiście. | - Dziękuję.

Jest:

- Oczywiście.|- Dziękuję.

Było:

Jest:

Było:

Jak to, "i co"? Co będzie | jeśli ktoś z hotelu to zobaczy?
Nie chcę cię wkurzać. | Ale nie możesz powiedzieć, że to Ty.
- Nie przejmuj się tym. | - To jest pierwsza strona dzisiejszej gazety.
Przestań. Zrobiłaś raz coś spontanicznego | i myślisz, że pójdziesz do piekła.
Czy ty nie rozumiesz, | że to może być złe?
Nie bądź aż taką Katoliczką. Proszę. | No dalej.
- Dzień dobry. Miło cię widzieć. | - Czy mogę go wam zająć na sekundę?

Jest:

Jak to, "i co"? Co będzie|jeśli ktoś z hotelu to zobaczy?
Nie chcę cię wkurzać,|ale nie da się stwierdzić, że to ty.
- Nie przejmuj się tym.|- To jest pierwsza strona dzisiejszej gazety.
Przestań. Zrobiłaś raz coś spontanicznego|i myślisz, że pójdziesz do piekła.
Czy ty nie rozumiesz,|że to może być złe?
Nie bądź aż taką Katoliczką. Proszę.|No dalej.
- Dzień dobry. Miło cię widzieć.|- Czy mogę go wam porwać na sekundę?

Było:

- Chcę z tobą porozmawiać. | - Jakiś problem?
To! Czy wiesz ile | mnie to będzie kosztować?
Cały dzień będę musiał poświęcić | na chronieniu twojego tyłka.
Już dzwonili do mnie z The London | Times'a, The Washington Post...
The Chicago Sun, pytali | o jej tożsamość, jej przeszłość...

Jest:

- Chcę z tobą porozmawiać.|- Jakiś problem?
To! Czy wiesz ile|mnie to będzie kosztować?
Cały dzień będę musiał poświęcić|na chronieniu twojego tyłka.
Już dzwonili do mnie z The London|Times'a, The Washington Post...
The Chicago Sun. Pytali|o jej tożsamość, jej przeszłość...

Było:

Jest:

Było:

Wydech. | Wszystko z tobą w porządku?
Chodzi o Erica? | Wiedziałam.

Jest:

Wydech.|Wszystko z tobą w porządku?
Chodzi o Erica?|Wiedziałam.

Było:

Więc wczoraj w nocy ja zadzwoniłam, i... | Rach, on był z...

Jest:

Więc wczoraj w nocy ja zadzwoniłam, i...|Rach, on był z...

Było:

- Panie, może powinniśmy popracować w grupie? | - No dalej, ja słucham.
- Ja słyszałam ją w tle. | - Tanie wino?

Jest:

- Panie, może powinniśmy popracować w grupie?|- No dalej, ja słucham.
- Słyszałam ją w tle.|- Tanie wino?

Było:

Mam wiadomość od Pana | Christophera Marshalla.
Christopher Marshall?
Ten, Christopher Marshall?
On mieszka w apartamencie York | i zastanawia się...
Czy odpowie Pani na | jego zaproszenie do restauracji...
Które położyłem wczoraj w Pani pokoju.
- Skończyliśmy. Dziękujemy. | - W moim pokoju?
- Muszę skasować za pełną godzinę.
- Wczoraj. | - Świetnie.
- Na lunch?
- Za dwie. | - Spadaj!
- Gdzie? | - W jego apartamencie.

Jest:

Mam wiadomość od pana|Christophera Marshalla.
Christophera Marshalla?
Tego, Christophera Marshalla?
On mieszka w apartamencie York|i zastanawia się...
czy odpowie pani na|jego zaproszenie do restauracji...
które położyłem wczoraj w pani pokoju.
- Skończyliśmy. Dziękujemy.|- W moim pokoju?
Muszę skasować za pełną godzinę.
- Wczoraj.|- Świetnie.
Na lunch?
- Za dwie.|- Spadaj!
- Gdzie?|- W jego apartamencie.

Było:

- Mam mu coś odpowiedzieć? | - Tak. Powiedz mu, że tak. O której?
- 13:00 | - Ona tam będzie. Dziękuję.
- Kiedy to zaszło? |- Spotkaliśmy się zeszłym latem w Southampton.
Czytałam że to, coś będzie.
"Proszę. Czy możesz | znaleźć godzinkę? "
- Myślisz, że zobaczył cię na korytarzu? | - Kogo to obchodzi? Co powinnam ubrać?

Jest:

- Mam mu coś odpowiedzieć?|- Tak. Powiedz mu, że tak. O której?
- 13:00|- Ona tam będzie. Dziękuję.
- Kiedy to zaszło?|- Spotkaliśmy się zeszłego lata w Southampton.
Myślę, że to ten moment.
"Proszę. Czy możesz|znaleźć godzinkę?"
- Myślisz, że zobaczył cię na korytarzu?|- Kogo to obchodzi? Co powinnam ubrać?

Było:

Ale nic ze sobą nie mam! | Zobaczymy.
Maria, dzięki bogu. | Potrzebuję przysługi. To pilne.
Czy możesz załatwić ten kostium, | który wczoraj zwróciłaś?
To jest ten boski | kaszmirowy kostium od Dolce. Jest...

Jest:

Ale nic ze sobą nie mam!|Zobaczymy.
Maria, dzięki Bogu.|Potrzebuję przysługi. To pilne.
Czy możesz załatwić ten kostium,|który wczoraj zwróciłaś?
To jest ten boski|kaszmirowy kostium od Dolce. Jest...

Było:

Myślałam, że może Pani będzie | chciała go jeszcze raz obejrzeć.
Jesteś taka dobra. | Dzięki Bogu!
- Powinnaś być osobistą asystentką. | - Ona jest pokojówką.
- Czy jest jakaś lepsza nazwa. | - Właściwie, to ja będę awansować.

Jest:

Myślałam, że może pani będzie|chciała go jeszcze raz obejrzeć.
Jesteś taka dobra.|Dzięki Bogu!
- Powinnaś być osobistą asystentką.|- Ona jest pokojówką.
- Czy jest jakaś lepsza nazwa.|- Właściwie, to ja będę awansować.

Było:

Jest:

Było:

A może ta spódnica z paciorkami | z tym beżowym...
Szydełkowanym sweterkiem, | który jest w szafie?
Wiesz, swobodnie seksownie. | Bez pończoch.
Na pewno nie płaszcz. | To przesyła złą wiadomość.

Jest:

A może ta spódnica z paciorkami|z tym beżowym...
szydełkowanym sweterkiem,|który jest w szafie?
Wiesz, swobodnie, seksownie.|Bez pończoch.
Na pewno nie płaszcz.|To przesyła złą wiadomość.

Było:

Poza tym przezroczysta bluzka | kolorowy biustonosz...
Wygląda trochę desperacko, staro, | jakby nachalnie. Nie uważasz?
Chcesz aby wygląd pracował na ciebie.
Kim ona myśli, że jest | aby tak mówić do mnie?

Jest:

Poza tym przezroczysta bluzka|kolorowy biustonosz...
wygląda trochę desperacko, staro,|jakby nachalnie. Nie uważasz?
Spraw by wygląd zapracował na siebie.
Kim ona myśli, że jest|aby tak mówić do mnie?

Było:

Mam dwa słowa dla ciebie, | Rachel Hoffberg: Eric kto?

Jest:

Mam dwa słowa dla ciebie,|Rachel Hoffberg: Eric kto?

Było:

Wszystkie uchwyty powinny | być skierowane do prawego rogu.
Sprawdzimy twoje umiejętności | w nakrywaniu stołu i serwowaniu wina.
Będziemy dziś podawać lunch | w apartamencie York.
Panie Marshall, lokaj. | Wejdź.
Wszystko w porządku, Rufus. | Dziękuję.
Szklanki do wody 6 centymetrów | na wschód od kieliszków do wina.
- Zrób idealny trójkąt. | - Tak.

Jest:

Wszystkie uchwyty powinny|być skierowane do prawego rogu.
Sprawdzimy twoje umiejętności|w nakrywaniu stołu i serwowaniu wina.
Będziemy dziś podawać lunch|w apartamencie York.
- Panie Marshall, lokaj.|- Wejdź.
Wszystko w porządku, Rufus.|Dziękuję.
Szklanki do wody 6 centymetrów|na wschód od kieliszków do wina.
- Zrób idealny trójkąt.|- Tak.

Było:

Ty też kochasz zwierzęta! | Tak jak i ja.

Jest:

Ty też kochasz zwierzęta!|Tak jak i ja.

Było:

Cóż za wspaniały pomysł. | Lunch w pokoju. Cudownie!
Widziałam, że między nami | powstał związek na...

Jest:

Cóż za wspaniały pomysł.|Lunch w pokoju. Cudownie!
Widziałam, że między nami|powstało jakieś połączenie na...

Było:

Jest:

Było:

- To nie jest ona? | - Nie.

Jest:

- To nie jest ona?|- Nie.

Było:

Jest:

- Idziesz tam?|- Oczywiście.
Wiesz, nie mogę sobie przypomnieć|skąd znam jedną osobę.
To kobieta, która odwiedziła cię|pewnego dnia...
Typ południowy,|z małym chłopcem około 10 lat.
Rachel Hoffberg, typ południowy?|Ona jest z Westportu.
Przechodzi menopauzę,|ale nie mów jej, że to mówiłam.
Mieszkasz w apartamencie Park,|racja, Caroline?

Było:

Dobrze. | I to jest najgorsze

Jest:

Dobrze.|I to jest najgorsze.

Było:

Twoja cała prezentacja dzisiaj | była świetna. Bardzo dobrze.
Dziękuję. | Upewnij się zawijasz to mocno.
Ma około 160 centymetrów, ciemne włosy, | naprawdę piękna, ma dziecko o imieniu Ty.

Jest:

Twoja cała prezentacja dzisiaj|była świetna. Bardzo dobrze.
- Dziękuję.|- Upewnij się zawijasz to mocno.
Ma około 160 centymetrów, ciemne włosy| i jest naprawdę piękna. Ma chłopca o imieniu Ty.

Było:

- Przepraszam Pana. | - Nie przepraszaj. Tylko ją znajdź.
Chris, Podoba m się | twój wywiad w Timesie.

Jest:

- Przepraszam pana.|- Nie przepraszaj. Tylko ją znajdź.
Chris, podoba mi się|twój wywiad dla Times'a.

Było:

Jest:

Było:

Jest:

Było:

W porządku, o co chodzi, | tajemniczy człowieku?
Ile razy oglądałaś monitory | razem ze mną?
Ile razy cieszyliśmy się | z przychodzących i odchodzących?

Jest:

W porządku, o co chodzi,|tajemniczy człowieku?
Ile razy oglądałaś ze mną monitory?
Ile razy cieszyliśmy się|z przychodzących i odchodzących?

Było:

Wiesz co? | Poczekaj tam, wścibski nosku.
Wiesz, że moim obowiązkiem jest | raportowanie złego zachowania pracowników.
I jest tylko jedna rzecz, | która może mi zamknąć usta.

Jest:

Wiesz co?|Poczekaj tam, wścibski nosku.
Wiesz, że moim obowiązkiem jest|raportowanie złego zachowania pracowników.
I jest tylko jedna rzecz,|która może mi zamknąć usta.

Było:

Teraz masz kłopoty. | Z czego się śmiejesz?

Jest:

Teraz masz kłopoty.|Z czego się śmiejesz?

Było:

Rach, kochanie, to | będzie tylko sekundka.
- Cześć, jestem Caroline Lane... | ...- Apartament Park Sweet, tak.
- Dzwoniłam w sprawie biletów na... | - Przedstawienie charytatywne. Poniedziałek wieczór.
Byliśmy w stanie załatwić pani miejsce | przy stole przylegającym do stołu Pan Marshall'a.
Fantastycznie! I ile | to będzie kosztowało?
- Trzy tysiące dolarów. | - Co?
Ceny idą w górę | gdy para jest rozdzielona.
Pojedynczych gości jest | zawsze trudniej posadzić.
Co to ma znaczyć? | Czy to jest w internecie, że jestem byłą parą?

Jest:

Rach, kochanie, to|będzie tylko sekundka.
- Cześć, jestem Caroline Lane...|- Apartament Park Sweet, tak.
- Dzwoniłam w sprawie biletów na...|- Przedstawienie charytatywne. Poniedziałek wieczór.
Udało nam się załatwić pani miejsce|przy stole przylegającym do stołu pan Marshall'a.
Fantastycznie!|A ile to będzie kosztowało?
- Trzy tysiące dolarów.|- Co?
Ceny idą w górę|gdy para jest rozdzielona.
Pojedynczych gości jest|zawsze trudniej posadzić.
Co to ma znaczyć?|Czy to jest w internecie, że jestem byłą parą?

Było:

Czy mam biblijny znak na czole | "Niezamężna, nieczysta"?

Jest:

Czy mam biblijny znak na czole|"Niezamężna, nieczysta"?

Było:

Ja...Ja właśnie... | Przepraszam. Ja...

Jest:

Ja... Ja właśnie...|Przepraszam. Ja...

Było:

Dodaj to do rachunku za pokój. | Tak, proszę pani.

Jest:

- Dodaj to do rachunku za pokój.|- Tak, proszę pani.

Było:

Aż boję się zapytać | o co chodziło.

Jest:

Aż boję się zapytać|o co chodziło.

Było:

- Mogę dostać autograf? | - Amber? To twoje imię?
- Amber to twoje imię. | - Jak ci idzie?

Jest:

- Mogę dostać autograf?|- Amber? To twoje imię?
- Amber to twoje imię.|- Jak ci idzie?

Było:

- Czy nas widziała? | - Taa. Nie. Jest czysto.
- Wszystko w porządku. | - Jak to się stało?

Jest:

- Czy nas widziała?|- Taa. Nie. Jest czysto.
- Wszystko w porządku.|- Jak to się stało?

Było:

Sprawdziłem ją. | Ona pochodzi z rodziny z pieniędzmi...
Politycznie neutralna | i nie ma zdjęć nago.
Ta kobieta nie jest | tą, którą chciałem.
Nie wiem o czym mówisz. | Rozmawiałem z kierownikiem hotelu.
To jest jedyna Caroline Lane | mieszkająca w apartamencie Park.

Jest:

Było:

- Hej, czekaj! Ty! Caroline! | - Cześć, Chris!
- Cześć. Jak leci, Ty? | - Dobrze.
- Jak się masz? | - Dobrze.
Chcesz usłyszeć coś dziwnego? | Zaprosiłem cię na lunch i przyszłaś...
Tylko, że to nie byłaś ty. | Więc, co się stało?
- Nie wiem co masz na myśli. | - Czy cały czas mieszkasz w Beresford?
Nie, właściwie przeprowadziliśmy | się na przedmieścia.

Jest:

- Hej, czekaj! Ty! Caroline!|- Cześć, Chris!
- Cześć. Jak leci, Ty?|- Dobrze.
- Jak się masz?|- Dobrze.
Chcesz usłyszeć coś dziwnego?|Zaprosiłem cię na lunch i przyszłaś...
Tylko, że to nie byłaś ty.|Więc, co się stało?
- Nie wiem co masz na myśli.|- Czy cały czas mieszkasz w Beresford?
Nie, właściwie przeprowadziliśmy|się na przedmieścia.

Było:

- Możemy cię wysadzić na wschodnich przedmieściach? | - Taa, Mamo!
Nie. Pamiętaj, że idziemy na przyjęcie | kilka ulic stąd, więc się przejdziemy.
- Więc jak mogę cię złapać? | - Jej numer na komórkę to 9-1-7...

Jest:

- Możemy cię wysadzić na wschodnich przedmieściach?|- Taa, Mamo!
Nie. Pamiętaj, że idziemy na przyjęcie|kilka ulic stąd, więc się przejdziemy.
- Więc jak mogę cię złapać?|- Jej numer na komórkę to 9-1-7...

Było:

Jeśli chcesz być z nim w kontakcie, | dzwoń pod ten numer.
To moja wizytówka. | Jak masz na nazwisko?
- Ventura. A ty? | - Hiszpanka?
- Jerry Hiszpanka? | - Nie, Siegel. Musimy iść.
- Dzwoń pod ten numer. O każdej porze.
- W porządku. | - Nie wstydź się.
- Jesteś spóźniony. Masz przemowę. | - Na Bronksie?
- O czym? | - Projekty domów.
- Naprawdę?
Mówisz ludziom z Bronksu | o projektach?
Nie, Ja tylko | wezmę tam reporterów...
I rzucę trochę światła | na warunki mieszkaniowe.
- Interesujące. | - Tak myślimy. Powinniśmy? Dobra?
- Czego nie powiedziałaś?
- Niczego. | - Powiedz mi.
Może obaj powinniście spędzić naprawdę | trochę czasu nad jakimś projektem...
I wtedy nie musiał byś pamiętać|ani wygłaszać żadnych przemówień.
Rozumiesz i wtedy by to wyszło | z jakiegoś prawdziwego miejsca.

Jest:

Jeśli chcesz być z nim w kontakcie,|dzwoń pod ten numer.
To moja wizytówka.|Jak masz na nazwisko?
- Ventura. A ty?|- Hiszpanka?
- Jerry Hiszpanka?|- Nie, Siegel. Musimy iść.
Dzwoń pod ten numer. O każdej porze.
- W porządku.|- Nie wstydź się.
- Jesteś spóźniony. Masz przemowę.|- Na Bronksie?
- O czym?|- Projekty domów.
Naprawdę?
Mówisz ludziom z Bronksu|o projektach?
Nie, tylko|wezmę tam reporterów...
i rzucę trochę światła|na warunki mieszkaniowe.
- Interesujące.|- Tak myślimy. Możemy?
Czego nie powiedziałaś?
- Niczego.|- Powiedz mi.
Może obaj powinniście spędzić naprawdę|trochę czasu nad jakimś projektem...
i wtedy nie musiałbyś pamiętać|ani wygłaszać żadnych przemówień.
Rozumiesz i wtedy by to wyszło|z jakiegoś prawdziwego miejsca.

Było:

Mieszkam w punktowcu | całe moje życie.

Jest:

Mieszkam w punktowcu|całe moje życie.

Było:

Dobra, Idziemy. No dalej.
- Chris! | - Co?
Możemy? Dobrze? Chodź już. | Musimy iść. Musimy iść. Musimy iść.

Jest:

Dobra, idziemy. No dalej.
- Chris!|- Co?
Możemy? Chodź już.|Musimy iść. Musimy iść. Musimy iść.

Było:

Powiem ci kim ona nie jest.|Ona jest inna niż wszyscy, których znam.
I ona nie jest sztuczna.
Mam dla ciebie układ. Chcesz, abym poszedł | na to przedstawienie charytatywne?

Jest:

Powiem ci kim ona nie jest.|Jest inna niż wszyscy, których znam.
I nie jest sztuczna.
Mam dla ciebie układ. Chcesz, abym poszedł|na to przedstawienie charytatywne?

Było:

Potrząsnę każdą | częścią Maddox'a, którą tylko będziesz chciał.

Jest:

potrząsnę każdą|częścią Maddox'a, którą tylko będziesz chciał.

Było:

Więc teraz, w tym okresie próbnym | i tym wszystkim co się dzieje...
Musimy być bardzo ostrożni, | dobrze?
To znaczy żadnych przejażdżek windą | na górę by mnie zobaczyć.
I żadnego Chrisa Marshalla.
- To nie jest łamanie żadnego prawa. | - Hej, rozumiemy się.
- Jeśli go zobaczysz...
- Będę udawał, że go nie widzę. | - Dzięki. Dobranoc.
- Dobranoc mamo.
Głowy do góry! | Chińska delegacja wprowadzi się do apartamentu Lexington.
Proszę pamiętać, żeby telewizor był | ustawiony na jakiś chiński program...

Jest:

Słuchaj, w okolicznościach |w jakich się znaleźliśmy...
musimy być bardzo ostrożni, zgoda?
To znaczy żadnych przejażdżek windą|na górę by mnie zobaczyć
i żadnego Chrisa Marshalla.
- To nie jest łamanie żadnego prawa.|- Hej, mówię poważnie.
Jeśli go zobaczysz...
- Będę udawał, że go nie widzę.|- Dzięki. Dobranoc.
Dobranoc, mamo.
Proszę o uwagę!|Chińska delegacja wprowadzi się do apartamentu Lexington.
Proszę dopilnować, by telewizor został|ustawiony na jakiś chiński program...

Było:

Państwo Shapiro chcą się | wprowadzić bardzo wcześnie.
Więc umieścimy ich w apartamencie Dior. | Tak, proszę pana?
- Oni są na korytarzu. | - Co oni robią?
- On ma coś w rękach. | - Czy to wygląda poważnie?

Jest:

Państwo Shapiro chcą się|wprowadzić bardzo wcześnie.
- Więc umieścimy ich w apartamencie Dior.|- Tak, proszę pana?
- Oni są na korytarzu.|- Co oni robią?
- On ma coś w rękach.|- Czy to wygląda poważnie?

Było:

- Znajdź tą dziewczynę. | - Oczywiście.
- Idzie. | - Spokojnie.
Wychodzi. | Wyszedł.
Dziękuję bardzo. To było by na tyle.
Teraz...
Czy naprawdę interesuje cię | bycie kierownikiem?

Jest:

- Znajdź tę dziewczynę.|- Oczywiście.
- Idzie.|- Spokojnie.
Wychodzi.|Wyszedł.
Dziękuję bardzo. To by było na tyle.
Słuchaj...
Czy naprawdę interesuje cię|bycie kierownikiem?

Było:

Więc sugeruję abyś poszła | na to spotkanie dziś wieczorem...
I zakończyła ten związek | z Chrisem Marshallem.
Przynajmniej do czasu, aż | zostaniesz kierownikiem.
Wtedy będziesz mogła wprowadzać | swoje własne zasady.
Załatwię aby ktoś cię zastąpił.
- Mari. | - Co się stało?
- Możesz jeszcze być kierownikiem, prawda? | - Taa, jeśli zerwę z Chrisem.
Co zerwiesz? Bez urazy, | kochanie. Na jakiej planecie ty jesteś?
Nic nie rozumiesz. Żadna z was nie rozumie. | Z nim to było coś innego.

Jest:

Więc sugeruję abyś poszła|na to spotkanie dziś wieczorem...
I zakończyła ten związek|z Chrisem Marshallem.
Przynajmniej do czasu,| aż zostaniesz kierownikiem.
Wtedy będziesz mogła wprowadzać|swoje własne zasady.
Załatwię, aby ktoś cię zastąpił.
- Mari.|- Co się stało?
- Możesz jeszcze być kierownikiem, prawda?|- Taa, jeśli zerwę z Chrisem.
Co zerwiesz? Bez urazy, kochanie.|Na jakiej planecie ty żyjesz?
Nic nie rozumiesz. Żadna z was nie rozumie.|Z nim to było coś innego.

Było:

- Nie, to się nazywa... | - Proszę nie mów, "miłość"
- Nie pozwólcie żeby to powiedziała. | - Ona chce to zrobić.

Jest:

- Nie, to się nazywa...|- Proszę nie mów, "miłość".
- Nie pozwólcie żeby to powiedziała.|- Ona chce to zrobić.

Było:

- Ja to czuję. Ty też to czuje. | - Skończ z tym, dobrze?
Nie jesteś zakochana w tym człowieku. | On nie jest zakochany w tobie.
Nie jesteście w żadnym związku, | żadnej przynależności ani lojalności.
Jesteście z dwóch różnych światów. | Słyszysz mnie?
- Ja cię słyszę. | - Ja też.

Jest:

- Ja to czuję i Ty także.|- Skończ z tym, dobrze?
Nie jesteś zakochana w tym człowieku.|On nie jest zakochany w tobie.
Nie jesteście w żadnym związku,|nie ma żadnej przynależności ani lojalności.
Jesteście z dwóch różnych światów.|Słyszysz mnie?!
- Ja cię słyszę.|- Ja też.

Było:

Tam! | W herbie.

Jest:

- Tam!|- W herbie.

Było:

Nie mam w co się ubrać | żeby to zrobić.
- Moja droga, nie chodzi o to co masz. | - Chodzi o to kogo znasz.
- I co oni mają. | - Rozumiesz?
Kiedy będziesz kierowniczką, twoim | pierwszym zarządzeniem będzie...

Jest:

Nie mam w co się ubrać|żeby to zrobić.
- Moja droga, nie chodzi o to co masz.|- Chodzi o to kogo znasz.
- I co oni mają.|- Rozumiesz?
Kiedy będziesz kierowniczką, twoim|pierwszym zarządzeniem będzie...

Było:

W porządku, Ty, skup się. | Oczy na wprost.
Jeszcze raz. | To jest Harry Winston...
Naszyjnik. Wart więcej | niż zobaczę przez 10 żyć.

Jest:

W porządku, Ty, skup się.|Oczy na wprost.
Jeszcze raz.|To jest Harry Winston...
Naszyjnik. Wart więcej|niż zobaczę przez 10 żyć.

Było:

I jeśli spuścisz z oczu jej szyję | chociaż na moment, będziesz...
Oddany do adopcji | a moja mama...
- Zgnije w więzieniu! | - Świetnie.
- Chcesz przywitać się z Harrym? | - Harry.
Co potrzebujesz? | Powiedz mi czego ci potrzeba.
Tylko twojego wsparcia, Harry. | Co z tą Cameo z Saturday Night Live?
- Poczekaj z tym. | - Dzwonię do Lorne.
- Miło cię widzieć. | - Dobrze cię widzieć.
- Tam oni są. Widzisz ich? | - Widzę.
Będziemy starali się o wsparcie Maddoxa | i poparcie Greya.
Tylko idź tam i to załatw.
- Ona tu jest? | - Będzie. Będzie.
- Baw się dobrze, Mamo. | - Dzięki.
Słuchaj, bądź grzeczny. | Idź do łóżka kiedy Steph ci powie. Żadnych negocjacji. Dobra?
O, Boże. | Nie mogę oddychać.
Co ja tu robię? | To wszystko jest kłamstwem.
Nie kotku. | To jest bardziej jak sen, rozumiesz?
Tę jedną noc, | przeżyjesz dla nas wszystkich.
Nie myśl o jutrze. | Myśl tylko o dzisiejszej nocy.

Jest:

I jeśli spuścisz z oczu jej szyję|chociaż na moment, będziesz...
Oddany do adopcji|a moja mama...
- ...zgnije w więzieniu!|- Świetnie.
- Chcesz przywitać się z Harrym?|- Harry.
Co potrzebujesz?|Powiedz mi czego ci potrzeba.
Tylko twojego wsparcia, Harry.|Co z tą Cameo z Saturday Night Live?
- Poczekaj z tym.|- Dzwonię do Lorne.
- Miło cię widzieć.|- Dobrze cię widzieć.
- Tam oni są. Widzisz ich?|- Widzę.
Będziemy starali się o wsparcie Maddoxa|i poparcie Greya.
Tylko tam idź i to załatw.
- Ona tu jest?|- Będzie. Będzie.
- Baw się dobrze, Mamo.|- Dzięki.
Słuchaj, bądź grzeczny.|Idź do łóżka kiedy Steph ci powie. Żadnych negocjacji. Dobra?
O, Boże.|Nie mogę oddychać.
Co ja tu robię?|To wszystko jest kłamstwem.
Nie, kotku.|To jest bardziej jak sen, rozumiesz?
Tę jedną noc,|przeżyjesz dla nas wszystkich.
Nie myśl o jutrze.|Myśl tylko o dzisiejszej nocy.

Było:

A to, to jest ktoś kim naprawdę jesteś.
- O czym myślisz? |- Myślę, że mam wiele spraw do przedyskutowania.
Chodźmy razem. | - Dobrze.
Wybacz. Myślę, że teraz | jest idealna pora jeśli zechciałbyś...
O, mój Boże, Jerry. | Zobacz kto tu jest.
Miło z twojej strony, | ale chyba nie będzie mnie w mieście.

Jest:

A to... To jest ktoś, kim naprawdę jesteś.
- O czym myślisz?|- Myślę, że mam wiele spraw do przedyskutowania.
- Załatwmy razem...|- Dobrze.
Wybacz. Myślę, że teraz|jest idealna pora jeśli zechciałbyś...
O, mój Boże, Jerry.|Zobacz kto tu jest.
Miło z twojej strony,|ale chyba nie będzie mnie w mieście.

Było:

Nie. On powinien już tu być. | Ona nie przychodzi.
- Ona tu będzie. Ona tu będzie. | - Lepiej żeby była, Jerry.

Jest:

Nie. On powinien już tu być.|Ona nie przychodzi.
- Ona tu będzie. Ona tu będzie.|- Lepiej żeby była, Jerry.

Było:

Przyszłam tylko po to | by powiedzieć ci że...
Ty i ja, nie możemy się | spotykać, z wyjątkiem dzisiejszego wieczoru.

Jest:

Przyszłam tylko po to|by powiedzieć ci że...
Ty i ja, nie możemy się|spotykać, z wyjątkiem dzisiejszego wieczoru.

Było:

Musisz mnie wysłuchać. | Wiem, że jesteś przyzwyczajony, że wszystko idzie po twojej myśli.

Jest:

Musisz mnie wysłuchać.|Wiem, że jesteś przyzwyczajony, że wszystko idzie po twojej myśli.

Było:

Jest:

Było:

Ale nie gdy jego dziewczyna jest | niepokojąca.

Jest:

Ale nie gdy jego dziewczyna jest|niepokojąca.

Było:

Jest:

Było:

Nie, ale powinieneś zrobić | co uważasz za stosowne.

Jest:

Nie, ale powinieneś zrobić|co uważasz za stosowne.

Było:

Jest:

Było:

Nie robili tego wzoru | od późnych lat 60s.
Jesteś bardzo dobra. | Wybacz mi, muszę lecieć.

Jest:

Nie robili tego wzoru|od późnych lat 60s.
Jesteś bardzo dobra.|Wybacz mi, muszę lecieć.

Było:

- Czy zachowasz to dla siebie? | - Oczywiście.
Dobrze. Więc mogę.

Jest:

- Czy zachowasz to dla siebie?|- Oczywiście.
Dobrze. Więc ja także.

Było:

- Czy musisz być gdzieś jeszcze? | - Muszę iść.

Jest:

- Czy musisz być gdzieś jeszcze?|- Muszę iść.

Było:

Wiesz, czego nie mogę pojąć, czy ty | uciekasz do czegoś czego chcesz?
A może uciekasz przed czymś | czego boisz się chcieć?
Spójrz, Popełniłam już dosyć błędów.
- Po prostu nie chcę, żeby było jeszcze gorzej. | - Nie będzie. Obiecuję.

Jest:

Wiesz, czegoś nie mogę pojąć?|Uciekasz do czegoś czego chcesz?
A może uciekasz przed czymś|czego boisz się chcieć?
Słuchaj, popełniłam już dosyć błędów.
- Po prostu nie chcę, żeby było jeszcze gorzej.|- Nie będzie. Obiecuję.

Było:

- Kiedy zobaczyłeś mnie po raz pierwszy, Byłam... | - Byłaś hipnotyzująca.
Jeżeli dzisiejszy wieczór | jest wszystkim co mamy...

Jest:

- Kiedy zobaczyłeś mnie po raz pierwszy, byłam...|- Byłaś hipnotyzująca.
Jeżeli dzisiejszy wieczór|jest wszystkim co mamy...

Było:

Słuchaj, Abuela będzie u ciebie za jakieś 10 minut, | a ja będę w domu o 6.

Jest:

Słuchaj, Abuela będzie u ciebie za jakieś 10 minut,|a ja będę w domu o 6.

Było:

- Co będziesz robić w Buffalo? |- Cóż, mój plan podporządkowany temu aby przypadkowo wpadać na niego.
- Czy nie uważasz, że będzie to zbyt oczywiste? | - Nie.
- Naszyjnik Harry Winston? | - Dzień dobry.

Jest:

- Co będziesz robić w Buffalo?|- Cóż, mój plan podporządkowany jest temu |aby przypadkowo na niego wpadać.
- Czy nie uważasz, że będzie to zbyt oczywiste?|- Nie.
- Naszyjnik Harry Winston?|- Dzień dobry.

Było:

Skąd pokojówka miałaby taki naszyjnik | Pomyślałam, że może...

Jest:

Skąd pokojówka miałaby taki naszyjnik|Pomyślałam, że może...

Było:

O, chwileczkę | czy mógł by Pan trochę cofnąć?

Jest:

O, chwileczkę|czy mógł by pan trochę cofnąć?

Było:

- Jak mogłeś tego nie zauważyć? | - Przepraszam.

Jest:

- Jak mogłeś tego nie zauważyć?|- Przepraszam.

Było:

I zadzwonię do apteki | może mają coś na to.
Przepraszam, Pan Bextrum chce | widzieć was oboje w apartamencie Park.

Jest:

I zadzwonię do apteki|może mają coś na to.
Przepraszam, pan Bextrum chce|widzieć was oboje w apartamencie Park.

Było:

O. To interesujące. | Ona powiedziała mi, że ma na imię Maria.
Uważałam, że poprawianie | Pani, było by niegrzeczne.
I powinnam uważać, | że kradzież czyichś ubrań jest grzeczna?
- Nie ukradłam... | - Pani Ventura, Pan Bextrum spędził...
30 minut próbując przekonać | Panią Lane a by nie wnosiła oskarżenia.
Sugeruję żebyś nie mówiła zbyt dużo.
Mamy wszystko na video. | Czy wszystko jest oddane?
- Tak proszę pana. | - O, Chris, Strasznie mi przykro,...
Że ci przeszkodziłam. | Pomyśleliśmy, że powinieneś wiedzieć co się dzieje.
- Co się tu dzieje? | - Kobieta o, której myślałeś, że jest gościem...
Na tym piętrze jest tutaj pokojówką. | Czyż nie, Mariso?

Jest:

O. To interesujące.|Ona powiedziała mi, że ma na imię Maria.
Uważałam, że poprawianie|pani, było by niegrzeczne.
I powinnam uważać,|że kradzież czyichś ubrań jest grzeczna?
- Nie ukradłam...|- Pani Ventura, pan Bextrum spędził...
30 minut próbując przekonać|panią Lane, aby nie wnosiła oskarżenia.
Sugeruję, żebyś nie mówiła zbyt dużo.
- Mamy wszystko na video.|- Czy wszystko jest oddane?
- Tak, proszę pana.|- O, Chris, strasznie mi przykro...
że ci przeszkodziłam.|Pomyśleliśmy, że powinieneś wiedzieć co się dzieje.
- Co się tu dzieje?|- Kobieta o, której myślałeś, że jest gościem...
na tym piętrze, jest tutaj pokojówką.|Czyż nie, Mariso?

Było:

Nie, Chris, kochanie, to moje imię. | Ona ukradła ubrania, tożsamość...
Co do diabła się tu dzieje? | Dlaczego jesteś tak ubrana?

Jest:

Nie, Chris, kochanie, to moje imię.|Ona ukradła ubrania, tożsamość...
Co do diabła się tu dzieje?|Dlaczego jesteś tak ubrana?

Było:

To by się nigdy nie zdarzyło | w hotelu Four Seasons.
Mogę pana zapewnić, że tutaj też | nigdy takie zdarzenie nie miało miejsca.
Lionel, czy ty spałeś? | Powinieneś coś zauważyć. Jestem rozczarowany.
Panie Bextrum, proszę | on nie ma nic z tym wspólnego.

Jest:

To by się nigdy nie zdarzyło|w hotelu Four Seasons.
Mogę pana zapewnić, że tutaj też|nigdy takie zdarzenie nie miało miejsca.
Lionel, czy ty spałeś?|Powinieneś coś zauważyć. Jestem rozczarowany.
Panie Bextrum, proszę...|On nie ma z tym nic wspólnego.

Było:

Jest:

Porozmawiamy o tym później.|Pani Ventura, pani już tu nie pracuje.
Proszę iść do ochrony,|oddać przepustki...
i będzie pani eskortowana z hotelu.
- Tak.|- Czy to jest konieczne?
Chris, pozwól temu człowiekowi|wykonywać swoją pracę?

Było:

O, Chris. Nie mogę się oprzeć wrażeniu, | że jest to po części też moja wina.
Nie, nie jest. Nie obwiniaj się. | Pozwól chociaż, że postawię ci lunch.
Po tym wszystkim, mamy tylko siebie, | aby przejść przez to upokorzenie.
Caroline, ten pierwszy | lunch to była pomyłka.

Jest:

O, Chris. Nie mogę się oprzeć wrażeniu,|że jest to po części też moja wina.
- Nie, nie jest. Nie obwiniaj się.|- Pozwól chociaż, że postawię ci lunch.
Po tym wszystkim, mamy tylko siebie,|aby przejść przez to upokorzenie.
Caroline, ten pierwszy|lunch to była pomyłka.

Było:

Potrzebuję twoje klucze | i kartę identyfikacyjną.
- Przepraszam, Marisa, ale muszę. | - Rozumiem.
Boże, tylko nie mów mi, | że ciebie też zwolnili.

Jest:

Potrzebuję twoje klucze|i kartę identyfikacyjną.
- Przepraszam, Marisa, ale muszę.|- Rozumiem.
Boże, tylko nie mów mi,|że ciebie też zwolnili.

Było:

Właściwie, przed chwilą | sam zadecydowałem.

Jest:

Właściwie, przed chwilą|sam zadecydowałem.

Było:

Jesteśmy zmuszani do decyzji, które | sami powinniśmy podejmować.

Jest:

jesteśmy zmuszani do decyzji,|które sami powinniśmy podejmować.

Było:

Odbiera godność i inteligencję.
Ale pamiętaj, | oni są tylko ludźmi z pieniędzmi.
I chociaż im służymy, | nie jesteśmy ich służącymi.
To co robimy, Pani Ventura, | nie definiuje kim jesteśmy.
To co nas definiuje to, to | jak podnosimy się po upadku.
Myślę, że kiedyś będziesz | wspaniałą kierowniczką.
I byłby to dla mnie wielki zaszczyt | móc pracować z tobą.

Jest:

odbiera godność i inteligencję.
Ale pamiętaj,|oni są tylko ludźmi z pieniędzmi.
I chociaż im służymy,|nie jesteśmy ich służącymi.
To co robimy, pani Ventura,|nie definiuje kim jesteśmy.
To co nas definiuje to to,|jak podnosimy się po upadku.
Myślę, że kiedyś będziesz|wspaniałą kierowniczką.
I byłby to dla mnie wielki zaszczyt|móc pracować z tobą.

Było:

Marisa! Caroline! Marisa! | Nie wiem jakiego imienia mam używać.
- Marisa. |- Nie rozumiem. Co się właściwie stało?

Jest:

Marisa! Caroline! Marisa!|Nie wiem jakiego imienia mam używać.
- Marisa.|- Nie rozumiem. Co się właściwie stało?

Było:

Jest:

Było:

Myślisz, że chciałbyś mnie znowu widzieć | gdybyś wiedział, że jestem pokojówką?
- No dalej. | Z całym szacunkiem dla twojej wielkodusznej polityki...
- Myślę, że nie, Panie Członku zgromadzenie. | - Nie dałaś mi szansy.
Ty osądzasz innych | więc inni osądzają ciebie.

Jest:

Myślisz, że chciałbyś mnie znowu widzieć|gdybyś wiedział, że jestem pokojówką?
No dalej.|Z całym szacunkiem dla twojej wielkodusznej polityki...
- Myślę, że nie, panie członku Zgromadzenia.|- Nie dałaś mi szansy.
Ty osądzasz innych|więc inni osądzają ciebie.

Było:

Przestań. Prawie cały czas, byłam | stereotypem z, którego się śmiali.
A przez resztę czasu, byłam | niewidzialna. Może tu jest ten problem.

Jest:

Przestań. Prawie cały czas,|byłam stereotypem, z którego się śmiali.
A przez resztę czasu, byłam|niewidzialna. Może tu jest ten problem.

Było:

Co miałem zrobić, przedstawić się | w trakcie sikania?
- Nie możesz mnie za to obwiniać.
- Co ty wyprawiasz? |- Nie teraz, Jerry.
- Odejdź. | - Nie obchodzi mnie to.
- Nie. Nie. Nie. Nie. | - Marisa.

Jest:

Co miałem zrobić, przedstawić się|w trakcie sikania?
Nie możesz mnie za to obwiniać.
- Co ty wyprawiasz?|- Nie teraz, Jerry.
- Odejdź.|- Nie obchodzi mnie to.
- Nie. Nie. Nie. Nie.|- Marisa.

Było:

Jedna część mnie |chce poczuć jakie to jest uczucie...
Mieć kogoś takiego,|patrzącego na mnie w ten sposób, chociaż raz.
I przepraszam. | Szczerze.
Gdybym mogła cofnąć ostatni tydzień, | Zrobiłabym to.
Czy coś z tego było prawdziwe?
Taa, to było prawdziwe.
To było tak bardzo prawdziwe, że martwiłam się | jak będę mogła kiedykolwiek z ciebie zrezygnować.
Ale muszę zrezygnować. | Taki był plan.

Jest:

Jedna część mnie|chce poznać jakie to jest uczucie...
mieć kogoś takiego, patrzącego na mnie |w ten sposób, chociaż raz.
I przepraszam.|Szczerze.
Gdybym mogła cofnąć ostatni tydzień,|zrobiłabym to.
Czy to było prawdziwe?
Tak, to było prawdziwe.
To było tak bardzo prawdziwe, że zastanawiałam się|jak będę mogła kiedykolwiek z ciebie zrezygnować.
Ale muszę zrezygnować.|Taki był plan.

Było:

Ostatniej nocy...
Nie mogłam.
Dzwoniła Rosalie z personalnego. | Spodziewaliśmy się, że będziesz wcześniej.
- Cześć, dziecinko. |- Powiedziała mi co się stało.

Jest:

ostatniej nocy...
nie mogłam.
Dzwoniła Rosalie z personalnego.|Spodziewaliśmy się, że będziesz wcześniej.
- Cześć, dziecinko.|- Powiedziała mi co się stało.

Było:

- Pokaż mi swoją pracę domową. |- Nie wiem co mam powiedzieć.
Co zrobimy na obiad? | Jesteś głodny kochanie?

Jest:

- Pokaż mi swoją pracę domową.|- Nie wiem co mam powiedzieć.
Co zrobimy na obiad?|Jesteś głodny kochanie?

Było:

Co sobie myślałaś, | będąc z kimś takim?

Jest:

Co sobie myślałaś,|będąc z kimś takim?

Było:

Musisz udawać kogoś innego, | żeby on z tobą poszedł?

Jest:

Musisz udawać kogoś innego,|żeby on z tobą poszedł?

Było:

Tacy ludzie jak ty robią | z takich ludzi jak on Bogów.
Dlaczego, ponieważ on jest bogaty? Biały? | Ma rzeczy, których my nie mamy...
O których nawet nie chcemy marzyć?
To musi cię naprawdę boleć, że ja uważam, | że mam prawo chodzić z nim.

Jest:

Tacy ludzie jak ty robią|z takich ludzi jak on bogów.
Dlaczego, ponieważ jest bogaty? Biały?|Ma rzeczy, których my nie mamy...
o których nawet nie marzymy?
To musi cię naprawdę boleć, że ja uważam,|że mam prawo chodzić z nim.

Było:

Ty, idź do swojego pokoju | i skończ swoją pracę domową.
- Co jest z tobą? | - Nie mów tak do mnie.

Jest:

Ty, idź do swojego pokoju|i skończ pracę domową.
- Co jest z tobą?|- Nie mów tak do mnie.

Było:

Nie, to ja to nawaliłam.
Dobrze? To jest wszystko moja wina. Wiesz co? | Wszystko będzie w porządku.
Tak będzie, ponieważ jutro | dzwonimy do Pani Rodriguez.
- Ona jest mi winna przysługę. Ona jest... | - Nie będę dzwoniła do Pani Rodriguez.

Jest:

Nie, to ja nawaliłam.
Dobrze? To wszystko moja wina. Wiesz co?|Wszystko będzie dobrze.
Tak będzie, ponieważ jutro|dzwonimy do pani Rodriguez.
- Ona jest mi winna przysługę. Ona jest...|- Nie będę dzwoniła do pani Rodriguez.

Było:

Ale ja nie chcę sprzątać domów.

Jest:

Ale nie chcę sprzątać domów.

Było:

Czy to ciebie niczego nie nauczyło? | Obudź się, dziewczynko, ty masz obowiązki.

Jest:

Czy to ciebie niczego nie nauczyło?|Obudź się, dziewczynko, ty masz obowiązki.

Było:

Czy chcesz mieć jedzenie na stole? | Dzwoń do Pani Rodriguez.
Masz rację mamo.

Jest:

Czy chcesz mieć jedzenie na stole?|Dzwoń do pani Rodriguez.
Masz rację, mamo.

Było:

Ale nie z Panią Rodriguez.
Znajdę sobie pracę | jako pokojówka w jakimś hotelu.
Po jakimś czasie, Złożę podanie | o awans na stanowisko kierownicze.
I będę miała szansę | zostać kierownikiem...
I nim będę mamo, wiem, że będę.
I podejmuję to wyzwanie | bez żadnych obaw.
Bez twojego głosu w mojej głowie | mówiącego mi, że nie mogę.

Jest:

Ale nie z panią Rodriguez.
Znajdę sobie pracę|jako pokojówka w jakimś hotelu.
Po jakimś czasie, złożę podanie|o awans na stanowisko kierownicze.
Będę miała szansę|zostać kierownikiem...
to nim będę, mamo. |Wiem, że będę.
I podejmuję to wyzwanie|bez żadnych obaw.
Bez twojego głosu w mojej głowie|mówiącego mi, że nie mogę.

Było:

- Jak to się zaczęło? | - Czy on wiedział, że byłaś pokojówką?
- Jak długo to trwało?

Jest:

- Jak to się zaczęło?|- Czy on wiedział, że byłaś pokojówką?
Jak długo to trwało?

Było:

Jakieś rady dla innych pokojówek | szukających pracy?
- Czy demokraci są w to zamieszani? | - Czy dobrze płacił?
Czy to prawda, że będziesz | w programie Larry'ego Kinga?
Jestem przy Hotelu Beresford, | gdzie wczoraj...
Kandydat na senatora Chris Marshall...

Jest:

Jakieś rady dla innych pokojówek|szukających pracy?
- Czy demokraci są w to zamieszani?|- Czy dobrze płacił?
Czy to prawda, że będziesz|w programie Larry'ego Kinga?
Jestem przy Hotelu Beresford,|gdzie wczoraj...
kandydat na senatora Chris Marshall...

Było:

Z kobietą teraz zidentyfikowaną | jako hotelowa pokojówka.

Jest:

z kobietą teraz zidentyfikowaną|jako hotelowa pokojówka.

Było:

Myślisz, że chciałbyś mnie znowu widzieć | gdybyś wiedział, że jestem pokojówką?
- Z cały szacunkiem... | - O, cholera.

Jest:

Myślisz, że chciałbyś mnie znowu widzieć|gdybyś wiedział, że jestem pokojówką?
- Z całym szacunkiem...|- O, cholera.

Było:

Nie możemy... | Nie będziemy odpowiadać...
Nie będziemy odpowiadać na żadne pytania | w tej chwili.

Jest:

Nie możemy...|Nie będziemy odpowiadać...
Nie będziemy odpowiadać w tej chwili|na żadne pytania.

Było:

Dzień dobry. | Chciałbym złożyć krótkie oświadczenie.
I to będzie wszystko co mam | do powiedzenia w tej sprawie...

Jest:

Dzień dobry.|Chciałbym złożyć krótkie oświadczenie.
I to będzie wszystko co mam|do powiedzenia w tej sprawie...

Było:

Zdarzyło mi się poznać | Panią Ventura i jej syna...
W czasie mojego pobytu | w hotelu w Nowym Yorku.

Jest:

Zdarzyło mi się poznać|panią Ventura i jej syna...
w czasie mojego pobytu|w hotelu w Nowym Yorku.

Było:

Jest wielu ludzi z różnych etapów mojego życia, | których mam za przyjaciół.
Żałuję tylko w tym wypadku | jeden z nich mam na myśli Panią Ventura...
Został poddany badaniom i insynuacją | mediów...
W wyniku tej przyjaźni ze mną.

Jest:

Jest wielu ludzi z różnych etapów mojego życia,|których mam za przyjaciół.
Ubolewam, że właśnie w tym wypadku,|gdy sprawa dotyczy pani Ventura...
została ona narażona na wytykania|i szykany ze strony mediów...
jako wynik nawiązania przyjaźni ze mną.

Było:

Jeszcze sześć dni zakupów. | On tu jest. Wrócił!
- Kto? Co ty czytasz?
- Wczorajszą gazetę. | Chris jest w mieście.
Więc? Idź się ubrać. | Już późno.
Więc? Organizuje konferencje prasową. | Zgadnij gdzie?
Nie obchodzi mnie to. Dobra? No dalej. | Ubierz swój golf. Jest zimno.
W twoim hotelu...Mamo! | - Co?
W twoim hotelu! | Słyszałam cię!
Nie uważasz, że to dziwne? | Ty tam będziesz, on tam będzie.
Będzie też tysiąc innych ludzi. | Już o tym rozmawialiśmy.

Jest:

- Jeszcze sześć dni zakupów.|- On tu jest. Wrócił!
Kto? Co ty czytasz?
Wczorajszą gazetę.|Chris jest w mieście.
Więc? Idź się ubrać.|Już późno.
Więc? Organizuje konferencję prasową.|Zgadnij gdzie?
Nie obchodzi mnie to. Dobra? No dalej.|Ubierz swój golf. Jest zimno.
- W twoim hotelu... Mamo!|- Co?
- W twoim hotelu!|- Słyszałam cię!
Nie uważasz, że to dziwne?|Ty tam będziesz, on tam będzie.
Będzie też tysiąc innych ludzi.|Już o tym rozmawialiśmy.

Było:

Myślałam, że już to przedyskutowaliśmy. | Wiem, ale to jest jak fatum.
Nie, to jest jak Nowy York | i wolna sala konferencyjna.
Wiedziałaś, prawda? | Nie chciałaś mi nic mówić. Wiedziałaś, że przyjeżdża.
Pamiętasz co ci mówiłam? | Rozmawialiśmy o tym.
On nie jest częścią naszego życia, | ale życzymy mu szczęścia w jego, racja?

Jest:

- Myślałam, że już to przedyskutowaliśmy.|- Wiem, ale to jest jak fatum.
Nie, to jest jak Nowy York|i ogólnodostępna sala konferencyjna.
Wiedziałaś, prawda?|Nie chciałaś mi nic mówić. Wiedziałaś, że przyjeżdża.
Pamiętasz co ci mówiłam?|Rozmawialiśmy o tym.
On nie jest częścią naszego życia,|ale życzymy mu szczęścia w jego, racja?

Było:

Panie Marshall, jeżeli zostanie pan wybrany, | będzie pan trzecim Marshallem...
Reprezentującym Nowy York w Senacie. | Jakie to uczucie?
Jeżeli zostanę wybrany, | to cię poinformuję.
Czy ojciec zostawił | panu jakąś radę?
Taa, powiedział, "Nie biegnij."
Mamy czas na jeszcze | jedno pytanie.
Wtedy mamy spotkanie | w Pokoju Zielonym.

Jest:

Panie Marshall, jeżeli zostanie pan wybrany,|będzie pan trzecim Marshallem...
reprezentującym Nowy York w Senacie.|Jakie to uczucie?
Jeżeli zostanę wybrany,|to cię poinformuję.
Czy ojciec zostawił|panu jakąś radę?
Taa, powiedział, "Nie biegnij".
Mamy czas na jeszcze|jedno pytanie.
Mamy za chwilę spotkanie|w Pokoju Zielonym.

Było:

- Co? Kto to powiedział? | - Panie Marshall, tutaj.
Słucham. | Co to za pytanie?

Jest:

- Co? Kto to powiedział?|- Panie Marshall, tutaj.
Słucham.|Co to za pytanie?

Było:

- Chris, nie rób tego. | - Nie. Czekaj. Słucham. Mów dalej.

Jest:

- Chris, nie rób tego.|- Nie. Czekaj. Słucham. Mów dalej.

Było:

I oznaką charakteru jest danie | tej osobie drugiej szansy, prawda?

Jest:

I oznaką charakteru jest danie|tej osobie drugiej szansy, prawda?

Było:

Nawet gdy ktoś kłamał, | powinno mu się to wybaczyć.
W przeciwnym razie nigdy nie mielibyśmy | żadnego kongresmana ani prezydenta.
Dziękujemy bardzo, chłopcze. | Musimy to kończyć.
Jerry, on jeszcze nie | skończył. No dalej.
Więc co było by gdybyś nie był politykiem | próbującym czynić dobra dla wszystkich?
Gdybyś był zwykłą osobą, | jak na przykład pokojówka, czy kimś innym?

Jest:

Nawet gdy ktoś kłamał,|powinno mu się to wybaczyć.
W przeciwnym razie nigdy nie mielibyśmy|żadnego kongresmana ani prezydenta.
Dziękujemy bardzo, chłopcze.|Musimy to kończyć.
Jerry, on jeszcze nie|skończył. No dalej.
Więc co by było gdybyś nie był politykiem|próbującym poprawić wszystkim byt?
Gdybyś był zwykłą osobą,|na przykład pokojówką, czy kimś innym?

Było:

Czy uważasz, że powinna | mieć drugą szansę?

Jest:

Czy uważasz, że powinna|mieć drugą szansę?

Było:

Jest:

Było:

- Czy widziałeś Marisę Ventura? | - Nie, nie widziałem Marisy.
Już długo nie mieliśmy takie historii. | To zrujnuje mu karierę.

Jest:

- Czy widziałeś Marisę Ventura?|- Nie, nie widziałem Marisy.
- Już długo nie mieliśmy takiej historii.|- To zrujnuje mu karierę.

Było:

Czy to była miłość od pierwszego |wejrzenia Panie Marshall?
- Marisa? | - Cześć mamo.

Jest:

Czy to była miłość od pierwszego|wejrzenia panie Marshall?
- Marisa?|- Cześć mamo.

Było:

- Cześć. | - Cześć.

Jest:

- Cześć.|- Cześć.

Było:

- Wiemy, że tam jesteś! | - Otwierać! To jest jedyne wyjście.

Jest:

- Wiemy, że tam jesteś!|- Otwierać! To jest jedyne wyjście.

Było:

Chris Marshall. Kandydat do senatu.

Jest:

Chris Marshall. Kandydat do Senatu.

Było:

Jesteśmy! | Panie Marshall, tutaj!

Jest:

Jesteśmy!|Panie Marshall, tutaj!

Było:

Spójrz | To moja córka.

Jest:

Spójrz|To moja córka.

Było:

- Świetne. On mówi po latynosku... | Hiszpańsku.
Pani Ventura, posprząta | pani Senat?
Jak pan uważa? | Czy wy dwoje macie szansę?
**Romans - Pokojówka na Manhattanie! ** | **Czy im się uda? **

Jest:

Świetne. On mówi po latynosku...|Hiszpańsku.
Pani Ventura, posprząta|pani Senat?
Jak pan uważa?|Czy wy dwoje macie szansę?
**Romans - Pokojówka na Manhattanie! **|**Czy im się uda? **

(C) 1998-2010 NAPISY.info | wersja oprogramowania 4.0.
Jeżeli uważasz, że zamieszczone w serwisie NAPISY.info materiały naruszają jakiekolwiek prawa, w tym prawa autorskie Tobie lub innym przynależne - koniecznie nas o tym zawiadom. Kliknij TUTAJ, by dowiedzieć się więcej o ochronie prawnej stosowanej przez ten serwis i jego Zespół.
Korzystanie z serwisu jest jednoznaczne z akceptacją regulamiu.